อนุทิน #134390

Me

ประวัติความเป็นมาของตนเอง ตั้งแต่เด็กจนโต
    ผมชื่อ นาย จักรภธร เมฆารักษ์กุล ชื่อเล่น เต็ม ครับ เกิดที่ โรงพยาบาลมิชชั่นภูเก็ต ในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ.2534 ตอนเด็กมีแต่คนชอบบอกว่า ผมน่ารักมาก เหมือนกับฝรั่ง อีกด้วยแล้วพอเวลาพวกพี่ ๆ หรือพ่อแม่พาไปเดินเที่ยวที่ โอเชี่ยน หรือ ที่ไหน ๆ ก็จะมีคนเข้ามาขออุ้มตลอดเลย แล้วตอนเด็ก ๆ เต็มก็มีนิสัยที่เงียบไม่ค่อยพูดสักเท่าไร และชอบค้อนสายตาไปทางอื่น เป็นประจำ แล้วพอถึงวัยที่เต็มจะต้องไปเข้าชั้นอนุบาลที่โรงเรียนอนุบาลภูเก็ต เต็มก็จะชอบร้องไหไม่อยากตลอดทุกครั้งที่พ่อหรือแม่ไปส่งที่โรงเรียน จนถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 เต็มก็หยุดร้องไห แต่ก็ดันเสียตรงที่ว่าเต็มชอบไปโรงเรียนสายทุกวันเลยครับ แถมเต็มก็ไม่ตั้งใจเรียน ชอบคุยและเล่นกับเพื่อนในเวลาเรียนตลอดเลย จนจบเต็มเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 แล้วเต็มก็ต้องย้ายไปเรียนศึกษาต่อ โรงเรียนดาราสมุทรภูเก็ต ได้จนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และก็ไปศึกษาต่อระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนดาวรุ่งวิทยาภูเก็ต เต็มก็ต้องไปอาศัยอยู่ที่บ้านญาติทางฝั่งของพ่อ และตอนนั้นเองที่เต็มก็ได้เริ่มมีนิสัยเกเร ติดเพื่อน ติดเกมส์ และก็ชอบทำตัวผิดกฏระเบียบของทางโรงเรียนเป็นประจำ ไม่ตั้งใจเรียน ไม่ทำการบ้านหรืองานที่ทางอาจารย์ผู้สอนได้สั่งมอบหมายให้มาทำ ไม่ค่อยเข้าร่วมกิจกรรม และด้วยเหตุนี้เองเต็มก็ได้ศึกษาอยู่ที่โรงเรียนแห่งนี้ ได้แค่เพียงปีการศึกษาเดียวเท่านั้นเอง เต็มก็ได้ย้ายไปศึกษาต่อที่ โรงเรียนเทศบาลบ้านบางเหนียวภูเก็ต จนจบชั้นระดับมัธยมศึกษาตอนต้นปีที่ 3 และเต็มได้ต่อทางสายอาชีพที่ วิทยาลัยอาชีวภูเก็ต แต่ก็เรียนที่ได้แค่ปีเดียวเท่านั้น ซึ่งเต็มคงไม่ต้องบอกเหตุผลหรืออธิบาย ก็คงจะทราบอยู่แล้วสินะครับ ว่าที่เต็มศึกษาที่นั้นไม่จนจบด้วยเหตุอันใด แต่ตอนที่เต็มได้ออกมาจาก วิทยาลัยอาชีวภูเก็ต นั้นเต็มก็ได้มาช่วยงานกับทางบ้าน และเต็มก็ได้ไปสมัครเข้าศึกษาต่อที่ ศุนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย อำเภอเมืองภูเก็ต จนจบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายปีที่ 6 และปัจจุบันตอนนี้เต็มก็กำลังศึกษาอยู่ที่ มหาลัยราชภัฏภูเก็ต คณะวิทยาการจัดการ สาขา นิเทศศาสตร์

ลักษณะนิสัยใจคอของตนเอง
    เป็นคนที่พูดตรงๆ ร่าเริงแต่อาจจะออกบ้าๆ บอๆ ในบางครั้ง และเป็นคนที่เฟรนลี่กับเพื่อน รักเพื่อน สนิทกับคนง่าย รักสนุก ชอบเที่ยวหรือการผจญภัย โกรธง่ายหายเร็ว บางครั้งก็ชอบอยู่เงียบ

ความโดดเด่นของตนเองข้อดี ข้อด้อย
     ข้อดี เป็นคนที่มีน้ำใจ พูดตรง  ใจกว้าง ช่วยเหลือ เฟรนลี่  รักเพื่อน เป็นที่ปรึกษาหรือเป็นที่ระบายให้กับคนอื่น อารมณ์ขันสนุกร่าเริง และก็เป็นคนที่ไว้วางใจได้ทุกเรื่อง ชอบให้ ชอบแบ่งปัน แล้วก็
พูดจาดูเป็นหลักการ
     ข้อเสีย เป็นคนที่ขี้หงุดหงิดง่าย ขี้โมโห  ขี้เกียจ ขี้คร้าน  ขี้รำคาญ ชอบขึ้นเสียงหรือตะคอก บางครั้งเต็มพูดตรงๆ จนไม่นึกถึงความรู้สึกของคนอื่น ในบางครั้งก็ปากหมา หรือบางครั้งก็พูดออกไปก่อนโดยไม่ทันคิดให้ดี เป็นคนไม่ค่อยแน่นอน และ ไม่ค่อยชัดเจนในบางเรื่อง

การใช้ชีวิตในวันเวลาว่างๆ  Lifestyie
  Lifestyie ของเต็มคือ การทำอาหาร เล่นเกมมือถือ เล่น คอมพิวเตอร์ เล่นเกมส์ออนไลน์ อ่านหนังสือหรือนิตยสารต่างๆ ฟังเพลง ถ่ายรูปตอนไปเที่ยวตามสถานที่ต่างๆ  ดูหนัง  ฯลฯ

สิ่งที่ดีหรือประทับใจที่สุดในชีวิต
     การที่ผมโทรไปดาวโหลดริงโทนเสียงรอสาย ของดีแทค จนได้รับรางวัลไปเที่ยวฮ่องกง จำนวน 2 ที่นั่ง แต่ตอนนั้นมันยังติดเรียนอยู่ก็เลยเอารางวัลที่ผมได้มานั้นเอาไปให้ พ่อกับแม่ ได้ไปเที่ยวที่ฮ่องกง

สิ่งที่เสียใจหรือความผิดพลาดที่สุดในชีวิต ที่น่าจะจดจำและถ่ายทอดให้คนอื่นรับรู้ได้
     นั้นก็คือการที่เต็มได้ทำให้พ่อแม่และญาตินั้นต้องเสียใจและก็เสียน้ำตา มันก็เริ่มต้นจากตอนที่เต็มกำลังศึกษาอยู่ที่ โรงเรียนดาวรุ่งวิทยา เนื่องด้วยจากกการที่เต็มไปอาศัยอยู่กับญาติแล้วได้ทำตัวเหลวไหล เกเร ไม่ตั้งใจเรียน ติดเพื่อน และติดเกมส์ แล้วในตอนนั้นเต็มก็ได้แอบเอาเงินค่าเทอมที่พ่อได้ฝากไว้ที่ญาติ และญาติก็ได้เอามาให้เต็มเพื่อที่จะให้เต็มเอาไปจ่ายค่าเทอมเองที่โรงเรียน แล้ววันนั้นเต็มก็ได้อาศัยช่วงจังหวะที่ตอนช่วงที่ทางโรงเรียนเขาได้กำลังจัดกิจกรรมกันอยู่นั้น เต็มก็ได้แอบโดดเรียนแล้วเอาเงินค่าเทอมส่วนนึงนั้น ไปเล่นเกมส์ และเที่ยวกับเพื่อน แล้วพออีกวันนึงตอนเลิกเรียนเต็มก็ได้นำเงินอีกส่วนนึงนั้นไปทำฝากไว้กับอาจารย์ที่ปรึกษา แล้วอาจารย์ก็ได้ถามผมว่าทำไมถึงเอาเงินมาฝากไว้ทีอาจารย์ละ เดียวญาติของเต็มเขาจะไม่ว่าเอาหรอ และทำไมถึงคิดเอามาฝากกับอาจารย์แถมจำนวนเงินมันก็ยังไม่ครบที อ้าวแล้วเต็มจะจ่ายค่าเทอมได้ยังไงเนี่ย ในขณะนั้นเต็มก็คิดข้ออ้างขึ้นมาและได้บอกอาจารย์ไปว่า เดียวญาติของเต็มจะเอามาให้อีกทีอ่ะครับ ยังไงเต็มก็ขอฝากไว้ก่อนถ้าเต็มเก็บไว้กับตัวเองนั้นเดียวจะเผลอเอาไปใช้ หรือ ทำหายขึ้นมาจะยุ่งมากกว่าอีกนะครับอาจารย์

ทัศนะ/ความคิดเห็น/มุมมองที่มองตนเอง และเพื่อนร่วมโลก
     คนเราควรที่จะมีความสามัคคี ปลองดองกัน ช่วยเหลือกันไม่แบ่งแยกชนชั้น หรือดูถูกคนที่ด้อย

เป้าหมาย ความมุ่งมั่นในชีวิต
     ผมต้องการที่จะมีธุรกิจหรือกิจการเป็นของตัวเองสักอันนึง และก็อยากจะมีบ้านมีครอบครัว

อื่นๆที่อยากบอก
     คุณต้องก็มาคบผมเป็นเพื่อน หรือลองมาทำความรู้จักกับผมแล้วคุณก็รู้เองว่าจริงๆ แล้วมันยังมีอีกหลายเรื่องหลายสิ่งที่คุณยังไม่รู้เกี่ยวกับผม

เขียน:

ความเห็น (0)