อนุทิน #134301

ฉายเดี่ยว กิน-เที่ยวในมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต

"มหาวิทยาลัยราชภัฏถูเก็ต ดุจดังเพรชเรืองรุ่งรังสี ทรงภูมิธรรมล้ำค่าสามัคคี มั่นภักดีเทิดองค์ราชัน"

          เนื้อความตอนหนึ่งในเพลงมาร์ช มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต แน่ละถ้าไม่ได้เป็นนักศึกษาในรั้วของมหาวิทยาลัยแห่งนี้ คงไม่คุ้นกับเนื้อหาเท่าไหร่ ผมเองเป็นนักศึกษาที่นี่ วันนี้มีโอกาสฉายเดี่ยว กิน-เที่ยว พาคุณรู้จักมหาวิทยาลัยไปพร้อมกับผมเลยครับ มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต ผลิตบุคลากรมืออาชีพจากรุ่นสู่รุ่น พร้อมทั้งสรรหาบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถ เข้ามาเป็นอาจารย์สอนให้กับนักศึกษา สิ่งแวดล้อมและอาคารเรียนต่างๆ กำลังอยู่ในช่วงของการพัฒนา ถ้ามองภาพรวมในอนาคต เป็นมหาวิทยาลัยที่น่าเรียนอีกแห่งหนึ่งในเขตภาคใต้ก็ว่าได้ มีอาคารหลายอาคารที่ออกแบบสวยงาม และถูกปรับใช้ให้มาเป็นอาคารเรียน แน่ละมันไม่สะดวกนัก แต่ก็ถือซะว่าใช้อาคารที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด !!

          เราไปที่ห้องสมุดหรืออาคาร “บรรณาราชนครินทร์”กันครับ ห้องสมุดเปรียบเสมือนคลังสมองของมหาวิทยาลัย แต่แปลกทุกครั้งที่ผมมาใช้บริการที่ห้องสมุดแห่งนี้ กลับพบเพื่อนนักศึกษามาใช้บริการกันน้อยมาก จะว่าไปทุกวันนี้ความรู้เริ่มอยู่ในมือคนเรามากกว่าห้องสุมดแล้วครับ อยากรู้ อยากได้ความหมายหรือข้อมูลอะไร ก็แค่ปลายนิ้วกด ไม่ต้องเสียเวลาเดินไปห้องสมุดให้เมื่อย ห้องสมุดจึงเป็นที่สุดท้ายสำหรับการค้นหาข้อมูลที่จำเป็นต้องอ้างอิงแหล่งที่มา และถือว่าเป็นโจทย์ที่ท้าทายสำหรับผู้ดูแลห้องสมุดแห่งนี้ ว่าจะทำอย่างไรให้นักศึกษาสนใจมาใช้บริการกันมากขึ้น

          บรรยากาศที่นี่ไม่ต่างไปจากห้องสมุดอื่นๆ มากนัก ถ้าจะต่างผมมองว่าเป็นเครื่องไม้เครื่องมือในการให้บริการมากกว่า เช่น คอมพิวเตอร์ระบบจัดเก็บข้อมูล หรือความสะดวกสบายในการใช้งาน ค่อนข้างไม่สะดวก การค้นหาข้อมูลออนไลน์จากอุปกรณ์ที่มีอยู่ ช้ากว่าความคาดหวังของผม แต่เอาเถอะบรรยากาศโดยรวม ก็ถือว่าน่าสนใจตรงที่มีพื้นที่สำหรับการใช้ความคิดเงียบๆ คนเดียวเยอะมาก หลบจากอากาศร้อนๆ มาตากแอร์เย็นๆ ก็ยังไหว พี่บรรณารักษ์ก็เป็นกันเอง ยิ้มง่าย เสียดายหลายพื้นที่อยู่เหมือนกันครับ ถ้าถูกใช้งานให้เกิดประโยชน์คงจะดีกว่าเป็นมุมโชว์หนังสือ อย่าเชื่อในสิ่งที่ผมเขียน มาพิสูจน์กัน ห้องสมุดเปิดให้บริการทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 08.00-19.00 น. เสาร์-อาทิตย์ เวลา 08.00-18.00 น.

           บรรยากาศที่นี่ไม่ต่างไปจากห้องสมุดอื่นๆ มากนัก ถ้าจะต่างผมมองว่าเป็นเครื่องไม้เครื่องมือในการให้บริการมากกว่า เช่น คอมพิวเตอร์ระบบจัดเก็บข้อมูล หรือความสะดวกสบายในการใช้งาน ค่อนข้างไม่สะดวก การค้นหาข้อมูลออนไลน์จากอุปกรณ์ที่มีอยู่ ช้ากว่าความคาดหวังของผม แต่เอาเถอะบรรยากาศโดยรวม ก็ถือว่าน่าสนใจตรงที่มีพื้นที่สำหรับการใช้ความคิดเงียบๆ คนเดียวเยอะมาก หลบจากอากาศร้อนๆ มาตากแอร์เย็นๆ ก็ยังไหว พี่บรรณารักษ์ก็เป็นกันเอง ยิ้มง่าย เสียดายหลายพื้นที่อยู่เหมือนกันครับ ถ้าถูกใช้งานให้เกิดประโยชน์คงจะดีกว่าเป็นมุมโชว์หนังสือ อย่าเชื่อในสิ่งที่ผมเขียน มาพิสูจน์กันห้องสมุดเปิดให้บริการทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 08.00-19.00 น. เสาร์-อาทิตย์ เวลา 08.00-18.00 น.

          ที่กินในมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต จะมีที่ตึก 9 หรือผมยังเรียกว่าโรงอาหาร ส่วนใหญ่เป็นข้าวราดแกงในราคา 30 บาท ถูกและเหมาะสมกับนักศึกษาดีใช่มั๊ยครับ แต่กลับมีเพื่อนนักศึกษาไปใช้บริการกันน้อยมาก แถมร้านค้าในนั้นมีจำนวนไม่กี่ร้าน ต้นทุน-ปริมาณ-กำไร-ความอร่อย สิ่งเหล่านี้ คนขายมักคิดถึง ต้นทุน+กำไร ส่วนคนกินมักคิดถึง ราคา-ปริมาณ-ความอร่อย เป็นปัจจัยต่อจำนวนร้านค้า และผู้ใช้บริการหรือไม่ อันนี้ทั้งคนกินและคนขายคงให้คำตอบเอง จึงเกิดร้านอาหารที่ขยับราคาขึ้นมาสูงหน่อยแต่ปริมาณกับชนิดของวัตถุดิบต่างกัน นั่นคือ “แปดเหลี่ยม” มีร้านค้าและอาหารตามสั่งให้เลือกกับพื้นที่ร้านที่จำกัด แต่เรื่องความอร่อยสั่งได้ เสียดายถ้ามีการออกแบบพื้นที่ใช้สอยให้เหมาะสมกับการทำอาหาร ผมมองว่าข้อจำกัดหรือเรื่องนักศึกษาออกไปรับประทานอาหารนอกมหาวิทยาลัยคงเกิดขึ้นน้อย ไม่รวมปัจจัยในการจัดเวลาเรียนไม่พอที่จะเดินทาง แน่ละใครจะมองไกลได้ถ้าสิ่งต่างๆ รอบตัวน่าสนใจและได้มาตรฐาน

          “ฉายเดี่ยว กิน-เที่ยว ในมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต” วันนี้ดูเหมือนจะเป็นความคิดของผม ผู้ซึ่งเป็นผู้ใช้บริการและผู้เกี่ยวข้อง ยังมีอีกหลายมุมในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ที่น่าสนใจและต้องการมุมมองเสียงสะท้อนเพิ่มเติม คิดซะว่า กิน-เที่ยว แล้วไม่พลาดที่จะเสนอแนะข้อคิดเห็น “ติเพื่อก่อ” ครับ

“บริการชนทั้งผองในท้องถิ่น ศาสนาทั้งสิ้นสมาฉันท์ รวมพลังรวมจิตมิตรสัมพันธ์ ช่วยสร้างสรรค์ สังคมให้ร่มเย็น” 

 

 

 

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (1)

ความยาว เขียนเป็น “บันทึก” ได้เลยครับ ;)…