อนุทิน #134163

| อนุทิน ... ๕๕๑๒ |

"..."

"... หลังจากวันนั้นเมื่อกลับบ้าน ผมไปกราบพ่อ แล้วเอาเท้าที่เหยียบดิน เหยียบโคลน เท้าแตก ๆ ของพ่อ เหยียบลงบนสิ่งที่สูงที่สุดของตัวผม ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ผมทำแบบนี้ และทำด้วยใจ ทำด้วยความคิดที่ดี และมีต่อ ๆ ไป ก็จะทำแบบนี้ และมากกว่านี้ ..."

บางทีก็ไม่คิดว่า กระบวนการสอนของผมจะสอนเด็กให้คิดแบบนี้ได้เหมือนกัน
แต่มันน่าภูมิใจเหลือเกินครับ ... แค่ ๔ เดือนเท่านั้น

เขียน:

ความเห็น (4)

prayat duangmala
เขียนเมื่อ | ขอบคุณเมื่อ

ชื่นชมครับกับลูกกตัญญูมีแต่ความเจริญก้าวหน้ายิ่งขึ้นตลอดไป

ใช่ครับ คุณครู ;)…

ซาบซึ้งมากๆค่ะอาจารย์

ขอบคุณมากครับ ท่านอาจารย์พจนา ;)...