อนุทิน 133705 - พระมหาวินัย ภูริปญฺโญ ..

 

"..ดอมดอกดื่นชื่นมาลีหลากสีสัน

ประโลมขวัญแล้วจางห่างเสมอ

บางดอกก็ไร้กลิ่นสิ้นเลิศเลอ

เพียงพลั้งเผลอผ่านแผ่วแล้วเลยลา

สายธารแห่งดวงใจในชีวิต

ไม่มีมิตรสนิทแท้ที่แลหา

เชิงตะกอนก่อนดับลับวิญญาณ์

หวังจันทน์มาวางไว้อยู่ใกล้เธอ.."

 

"..จะบุปผาคราแรกแย้มแต่งแต้มโลก

ไม่วิโยคโศกสูญอาดูรหรือ

จะมีใดอยู่ยั้งจีรังฤา

ที่ดีคือมิพลั้งเผลอละเมอไป

กฤษณาหรือจันทน์วันสุดท้าย

ที่สุดย่อมสลายคลับคล้ายไหม

ถูกเพลิงเผาเร่าร้อนกลางก้อนไฟ

เหลืออังคารถ่านเถ้าไว้ไยคร่ำครวญ.."

 

ขอบคุณภาพจากเน็ต

เขียน 08 Feb 2014 @ 22:32 () แก้ไข 09 Feb 2014 @ 11:58, ()


ความเห็น (0)