อนุทิน #133624

๐ เอามีดกรีดแกะไม้ ...... ปฏิมา
รูปเปรียบพระพุทธา ....... เทิดไว้
กราบไหว้อนุสรณา ......... แนบจิต
เป็นนิมิตติดตาให้ ........... ห่างห้วงอกุศล
..
เพียงเศษไม้เหลือทิ้งวางนิ่งอยู่
เอามาถูเอามาขัดตัดแต่งศิลป์
เอาศรัทธาหยั่งลงองค์พระชิน
แต่งแต้มจินตนาการผ่านมีดคม
จนเป็นรูปเป็นร่างอย่างที่เห็น
ยินยลเย็นโศกสลายคลายขื่นขม
เป็นเครื่องหมายแห่งความดีที่พร่างพรม
ยามกราบก้มบูชาเตือนตา-ใจ
กราบพระพุทธสุดประเสริฐเกิดความรู้
ที่เป็นอยู่ตื่นหรือหลง รักตรงไหน
กราบพระพุทธกราบองค์พระทรงชัย
อย่าหลับใหลให้ตื่นจะชื่นบาน
กราบพระธรรมคำสอนให้ย้อนคิด
เพ่งพินิจให้ดีที่ขับขาน
กราบไม่เป็นเห็นไหมถูกใบลาน
กราบคือการประพฤติธรรมนำชีวี
กราบพระสงฆ์ทรงผ้ากาสาวะ
ให้รู้ละเหมือนพระสงฆ์ผู้ทรงศรี
กราบคราใดกราบไปให้ถูกดี
พระสงฆ์นี้แบบอย่างทางชีวิต

๐ กราบพระใช่กราบผ้า ..... ผืนเหลือง
ปฏิปทาอาจาระเรือง ........ เลิศแล้
มิใช่เพราะประเทือง ........ ทายทัก หวยแฮ
สุปฏิปันโนแท้ ............... ที่น้อมเศียรถึง
(พระมหาวินัย) ๒๒.๓๙ น. : ๓ ก.พ. ๕๗

 

มือสร้างศิลป์จินตนาศรัทธามั่น
แรงกายหมั่นวาจาชอบประกอบผล
ใจจ่อจดพระไตรรัตน์พัฒน์มงคล
ประเสริฐล้นประสิทธิ์ล้ำนำความงาม

 

(คุณครูประภัสสร โพธิจักร)

เขียน:

ความเห็น (3)

ไม้เป็นต้น เป็นท่อน มาเป็นพระพุทธรูป นั้นยากเย็น จึงได้รับการกราบไหว้ ..แต่ถ้าเป็นเพียงท่อนไม้ที่วางไว้คงเป็นเพียงท่อนฟื้นหรือส่ิงของประดิษฐ์บางอย่าง ที่มองผ่านชั่วครู่