อนุทิน #133206

คิดน้อย ..... รู้น้อย ... รู้จริง ....สิ่งเดียว....ก็พอเพียง 

สมาธิไม่ใช่การคิดมาก ไม่ใช่การคิดน้อย แต่เป็นการคิดถึงสิ่งเดียว

คนส่วนมากคิดมากเพราะไม่ได้คิด แต่ติดอยู่กับอารมณ์ที่ผันผวน
อารมณ์ซัดมาอย่างไร ใจก็ไหลไปตามนั้น

คนส่วนน้อยคิดน้อยเพราะคิดเป็น เห็นว่าจะเอาอะไร
รู้ว่าอยู่ในทิศทางที่จะไปถึงหรือออกนอกทางแล้ว

การคิดน้อย ใกล้เคียงกับการคิดถึงสิ่งเดียว เมื่อคนคิดน้อยหัดคิดถึงสิ่งเดียวจึงง่าย
แค่ดูว่าลมหายใจนี้ เป็นลมหายใจของความฟุ้งซ่าน หรือเป็นลมหายใจของความสงบ

ยอมรับไปเรื่อยๆเพียงไม่นาน ความฟุ้งซ่านก็หายไป
เหลือแต่ลมหายใจที่สงบเงียบให้รู้เพียงหนึ่งเดียว



http://dungtrin.com/index.php?option=com_docman&task=cat_view&gid=115&Itemid=299

เขียน:

ความเห็น (1)

สาธุๆๆ..."..เหลือแต่ลมหายใจ..ที่ สงบเงียบให้รู้เพียงหนึ่งเดียว "........ว่าง..วาง...สงบ..สว่าง..สบายๆ...นะเพื่อน....