อนุทิน #133205

  • ๑๔  มกราคม ๒๕๕๗ ฉันพานักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๔ ไปหาประสบการณ์ในการแข่งขันอ่านทำนองเสนาะ
    ครั้งแรกที่คณะศึกษาศาสตร์  มหาวิทยาลัยศิลปากร  โดรงการวันเวลาภาษาไทย
  • ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากน้องฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูที่เคยไปอยู่ที่โรงเรียน
    พบอาจารย์ที่เคยสอนแต่ละท่านยังเหมือนเดิม  บางท่านเข้ามาสวมกอดด้วยความยินดี
    ข้อสำคัญยังจำชื่อลูกศิษย์คนนี้ได้...
  • ชมการแสดงบนเวทีที่ยิ่งใหญ่ตระการตา  ฟังการอ่านทำนองเสนาะของเด็ก ๆ แต่ละคนล้วนตื่นเต้น
    เห็นเด็กที่ฉันพาไปท่าทางเครียดและจริงจังมาก รู้สึกสงสารจับใจ โชคดีที่ได้รางวัลชมเชยมา อยากน้อยเธอก็ยิ้มออก
    โลกของการแข่งขันมันทำให้จำนวนคนมีความทุกข์มากกว่าคนมีความสุข  ถ้ารู้เท่าทันมันก็ไม่ต้องทุกข์นะ...

                                                                    ธรรมทิพย์
                                                               ๑๔ มกราคม ๒๕๕๗

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (1)

ขอพรให้อาจารย์
IP: xxx.121.207.120
เขียนเมื่อ

เราบอพรตรงต่อต้นพร เป็นพรใหม่สดๆ จากผู้มีพระคุณที่สร้างสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในสากลโลก

ขอให้คุณครูทุกท่าน(โดยเฉพาะ ครูวราภรณ์) จงประสบความสำเร็จในการปลดปล่อยความเพียร อิถิบาท4 อินทรีย์5 ปลดปล่อยความจริง ความงามแห่งปรัชญาที่ครบองค์ธรรม ที่ถูกวรรณกรรม และ มายาคติ พร้อมอามิสบูชาต่างๆ ควบคุมมัน อยู่บริเวณสมองส่วนลึก ให่ได้ในเร็ววัน

พรนี้ คือ พรที่เที่ยงตรงต่อต้นพร ไม่สนับสนุนการการคอรัปชั่นใดใด ให้กับผู้ที่มิใช่เจ้าของพรตัว หรือ ตนจริง อย่างชัดเจน นี่คือสันติวิธี ของมวลมนุษยชาติที่กระทำได้ทุกๆวินาที มิใช่ขอพรให้ฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด ต้องมลาย หรือ ขาดโอกาศ เป็นเครื่องมือแสดงความดี ความจริง ความชั่ว ความเท็จใดใด แม้แต่พญามารก็ตาม หากยึดในปรัชญาที่เที่ยงธรรม ยุติธรรม ก็ไม่จำเป็นต้องขอพรให้เขาพินาจย่อยยับเลย เราจะเปล่งรังสีอำมหิต แบบเลอะเทอะ เปราะเปื้อนต่อสาธารณะ ถูกลูกหลาน ลูกศิษย์ บาดเจ็บเปล่าๆ

เมตตาธรรม ความจริง ที่กักขังไว้ จงปลดผล่อยเถิด