อนุทิน #133098

สำหรับฉันแล้ว ฉันพบว่าในความเป็นปุถฺชนคนธรรมดานั้น

ไม่มีใครในชีวิตที่ฉันพบเจอ ที่จะดีได้อย่างสุดขั้ว และชั่วได้อย่างสุดขีด

แม้ในบางสิ่งที่ไปมองว่าเขาไม่ดี เขาก็อาจจะมีมุมดีที่เราไม่รู้

ฉันได้เห็นมุมดีๆ ได้เห็นด้านสว่าง ฉันรู้ว่ามันไม่อาจจะชดเชยหรือหักลบด้านมืดได้

แต่ใจของฉันก็ภาวนา ให้ด้านสว่างนั้นเปล่งแสงที่สดใส และช่วยให้ด้านมืดนั้นได้กระจ่างขึ้นมา

 

ในวันที่ได้ทดลองฟังเสียงการเรียนรู้ของตัวเอง

 

9 มกราคม 2557

เขียน:

ความเห็น (1)

จิตแต่ละขณะคิดไม่เหมือนกันครับอาจารย์…พระท่านสวดในอภิธรรมบทพระสังคิณีประกอบด้วย…กุศล…อกุศล…อัพยากฤต แปลว่า ดี…ชั่ว…ไม่ดีไม่ชั่ว…คนเราก็เช่นกันบางครั้งก็คิดดี บางครั้งก็คิดชั่ว บางครั้งก็เหม่อลอยเฉื่อยชา…พระสายกรรมฐานท่านมักเทศน์สอนเป็นคำคล้องจองว่า…จิต บางทีก็เป็นพระ บางขณะก็เป็นมาร บางอาการก็เป็นพรหม บางอารมณ์ก็เป็นเปรต บางเหตุเป็นมนุษย์ บางทีต่ำสุด เป็นถึงสัตว์เดรัจฉาน…พวกที่ฆ่าคนได้ ข่มขืนคนได้นี่ จิตขณะนั้นเป็นสัตว์เดรัจฉานแล้วครับอาจารย์…ใจ่เก่า