อนุทิน #132878

พุธที่ 1 มกราคม 2557

05.27 น.     ผมตื่นนอนก่อนใครอื่น...แอบมาจิบกาแฟท่ามกลางสายหมอกและลมหนาวบ้านคุณตาคุณยายของทิมดาบ

06.05 น.    ปลุกภรรยา และทิมดาบตื่นนอน เพราะต้องเก็บของกลับบ้าน และผมต้องขึ้นเวรด้วย

06.23 น.    มากราบลาคุณตาคุณยายทิมดาบ...คุณยายห่อหมูทอด และข้าวเหนียว ให้ทิมดาบกินกลางทาง...

                คุณตามาคุยกับลูกสาว (ภรรยาของผม)

                 " ดูแลตนเองนะลูก พ่อก็จะดูแลตนเอง ดูแลลูกให้ดี เขาจะเป็นคนดีในวันข้างหน้า  

                 ไม่ต้องห่วงแม่นะ...พ่อจะดูแลแม่ด้วย...เดินทางปลอดภัย..."

                  ผมแอบได้ยินถ้อยคำแห่งความปิติ...ผมมองเห็นภาพอนาคตของผม (ถ้าจะมี)

                  ผมคงจะเก็บเอาถ้อยคำอบอุ่นนี้พูดกับทิมดาบ...

 

เขียน:

ความเห็น (1)

1-11 นั้นเป็นตัวเราเลย แต่ 12 นั้นมันขึ้นอยู่กับความใกล้ไกลของความสัมพันธ์และนิยามของ LOVE ที่เรายึดถือค่ะ แต่ที่ทำได้คือ ไม่สุดโต่งในอารมณ์รัก โลภ โกรธ หลง ค่ะ ซึ่งทำให้ไม่เป็นภัยแก่ผู้ใด