อนุทิน #132297

วันนี้เป็นวันขี้เกียจ.....

 

เป็นวันแรกที่นอนตื่นสายได้ถึง  ๐๗.๓๐ น.  ซึ่งปกติจะตื่นขึ้นตามนาฬิกาชีวิตปลุก ประมาณ ๐๕.๓๐ หรือ ๐๖.๐๐ น.  อากาศเย็นจนนอนสบาย  หรือเป็นเพราะไม่สบายเลยนอนตื่นสายรวดเดียวไม่ลุก จนเจ็ดโมงกว่า.......

 

อากาศเย็นมากที่บ้านพักครู......เมื่อตื่นมาแล้ววนิดา...ไม่มีอาการติดที่นอนที่จะนอนต่อ  แต่รู้สึกยังไม่อยากอาบน้ำ (ฮ่า ๆ) เลยเปิดวิทยุฟัง............และนั่งนิ่ง ๆ ได้สักพัก จึงค่อยทำกิจวัตรประจำวัน ... ซักผ้า กวาดบ้าน อาบน้ำ  และกินข้าว ตบท้ายด้วยกาแฟดำ น้ำตาล ๑ ช้อน  พอให้ได้รับคาเฟอีนมากกว่าความหวาน  แล้วมานั่งจุ้มปุ๊กอยู่ที่หน้าแลบท๊อบสักเดี๋ยวเพื่อบันทึกอนุทินนี้ก่อนจะไปหาเรื่องและข้อคิดดี ๆ เพื่ออ่านผลงานที่มีสาระดี ๆ จากสมาชิกที่ตนเองติดตามและไม่ได้ติดตาม  เพื่อมาส่งกำลังใจและมอบน้ำใจตอบแทนกลับบ้างสำหรับสมาชิกที่เข้ามาในบันทึกและอนุทินของเรา  ทำให้เรารู้ว่าบันทึกและอนุทินที่เราเขียนจะต้องปรับปรุงอะไรบ้าง ..... ตามที่สมาชิกได้มอบความคิดเห็นไว้

กับวันขี้เกียจในแต่ละครั้งที่เป็นวันขี้เกียจจริง ๆ ..... จึงเป็นวันที่มีความสุขไม่เท่ากัน  บางวันก็ขลุกอยู่กับหนังสือกับเจ้าเหมียวได้ทั้งวัน  บางวันก็ฟังเพลง..........และนั่งเฉย ๆ ทอดอารมณ์.....  บางทีได้หยุดคิดสักขณะหนึ่งบ้าง (ซึ่งเป็นเรื่องยากกว่า...การทอดอารมณ์แล้วคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย)   ได้ฝึกปรือกับผลงานศิลปะ (...ก็มันคือศิลปะ ฮ่า ๆ....เอาน่ะ) ซึ่งก็มีไม่บ่อยครั้งที่เป็นเช่นนี้  หรืออารมณ์กวี๊...กวี  มองฟ้า มองหญ้า มองนั่น มองนี่ มองไอ่เหมียว ... แล้วก็เป็นวีสักบทสองบทขึ้นมา

เป็นเรื่องยากมากที่จะบอกว่าชอบทำอะไรมากกว่ากันในวันขี้เกียจ เพราะฉะนั้นจึงเข้าใจได้ว่าอารมณ์  ความรู้สึกของมนุษย์เราต่างกัน  หากจะให้เอาความรู้สึกของตนเองเป็นศูนย์กลางของจักรวาลแล้วกำหนดค่าความรู้สึก  อารมณ์ของผู้อื่นกับวันขี้เกียจของแต่ละคน  คงย่อมต่างกัน บางทีก็บอกล่วงหน้าไม่ได้ นึกอยากจะทำก็ทำ อารมณ์และความรู้สึกในวันขี้เกียจของเราในแต่ละครั้งจึงต่างกัน  ........ เคยสงสัยตัวเอง ทำไมเราถึงเป็นแบบนี้ ?????

 

กับวันขี้เกียจวันนี้....มาชวนกันให้อารมณ์นวล ๆ และประครองไว้ให้ใจใส ๆ ตลอดทั้งวันกันค่ะ

(@^_____________^@)

 

 

 

วันเสาร์ที่ ๘ ธันวาคม ,๒๕๕๖

 

 

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)