อนุทิน #132254

| อนุทิน ... ๕๔๐๘ |

"บทเรียนสำคัญ"

ระหว่างทางมาถึงมหาวิทยาลัย

มีรถเครื่องคันหนึ่งพยายามขี่แซงรถเครื่องคันอื่นด้วยความเร็วสูง
เรียกว่า ห้อกันมาเลย

ผมเองก็ขี่ประมาณ ๖๐ - ๗๐ กิโลเมตร/ชั่วโมง ชิดซ้ายอยู่

รถคันนั้นก็แซงขวาไปได้ แต่ ...
มีเสียงเหมือนของหล่นลงพื้นถนน เพ้ง!

ผมพยายามมองหา
โอ้ ! มือถือเครื่องหนึ่งหล่นพื้น แตกกระจาย
ตัวเครื่องแยกส่วนกับแบตเตอรี่

แต่คนขี่รถคันนั้นไม่รู้เรื่องรู้ราว
เห็นสภาพแล้วสันนิษฐานว่า
คนขี่รถ ใส่มือถือไว้ในกระเป๋าเสื้อแขนยาว
แต่พอรถใช้ความเร็วสูง
เสื้อด้านหลังจะยกตัวสูง
จนมือถือไหลออกมาหล่นที่พื้นถนน

แหม พยายามจะขี่ตามไปบอก
แต่ก็ไม่ทัน เพราะกำลังขี่แซงด้วยความมัน
พอถึงที่หมาย คงจะตกใจแน่ว่า
มือถือหายไปไหนหว่า

ได้แต่ "สมน้ำหน้าเอ็งแล้ว" ;)...

ทำให้ย้อนคิดถึงตัวเองว่า
อืมม วิธีทีดีที่สุดในการขี่เครื่อง
คือ การมีเป้สะพายหลังสักอัน
เพื่อไม่ให้ชายเสื้อมันปลิว อิ อิ

บทเรียนสำคัญ คือ

การชอบเอาชนะในเรื่องใด ๆ
ย่อมต้องแลกกับการสูญเสียอะไรบางอย่าง

แล้วยังจะประกาศชัยชนะกันอยู่อีกหรือ
ทุกกลุ่ม ทุกก๊วน ประกาศกันจัง ;)...

เขียน:

ความเห็น (5)

สุดยอดจริงๆเลยครับ..แต่ก็น่าสงสารนะเผื่อเขารีบไปตามญาติพี่น้องเยี่ยมป่วยหรือดูแลพ่อแม่ร่วมงานนะครับ..คิดเองหรอก.นะครับ

มือถือเครื่องนั้น…แลกกับการเอาชนะ…นะครับอาจารย์…ได้อย่างเสียอย่าง….ผมว่าไม่คุ้นนะครับ…เสมอตัว..

ขอแก้ไข”ไม่คุ้ม”นะครับ..อิ ๆ

ท่านอาจารย์ prayat duangmala ครับ … ดูจากพฤติกรรมแล้วน่าจะไม่ใ่ช่ครับ แซงแบบใกล้ ๆ ด้วยครับ ;)…

ใช่ครับ คุณเพชร เพชรน้ำหนึ่ง ;)…