อนุทิน #132221

"  ตี่สี่..สี่สิบเจ็ด"...ตัวเลข..มัน..บอก..เวลา...(แต่..อยากรู้..บางครั้ง..ว่า..แล้ว..เวลา...มัน...บอก..อะไร..เรา)........

นกกระปูด..ละเมอหรือเปล่า.."หล่อน" ไม่รู้...ได้ยินแต่เสียง..อูดๆที่..จางหายไป..ผสมกับเสียงหมา..ที่เห่า..รอเวลา..ที่คน..จะพามัน..ออกจากกรง...(มันก็คงอยาก..ออกไป พบ..กับ..คำว่า..อิสระ...."เหมือน..คนบางคน..อย่างหล่อน".....

"ตีสี่...ห้าสิบสาม"...."หล่อน"...เริ่ม..ละเมอ..ไป กับวันเวลา...ที่..เปลี่ยน..ผันไป...(...แอบ..บอก..กับตัวเอง..ไม่ใช่..เวลา..หาก..ทว่า....."ตัวตน..ต่างหาก"...ที่เปลี่ยน..ผันไป......

"ตีสี่..ห้าสิบห้า..อ้าวๆๆๆๆ...สี่สิบหก...สี่สิบเจ็ด....สี่สิบแปด..สี่สิบ..ก้าวววววววววววว..............................................

(ในวงเล็บเปฺิด...จักรวัฏร..ชีวิต...ที่มี..ความ ตาย..เป็นสิ่งแท้..แน่นอน..คู่กับคำว่า  เกิด..เสมอมา..."ไม่เปลี่ยนแปลง..อยู่คู่กับ..คำว่าเวลา.....)

 

เขียน:

ความเห็น (1)

ดอกอินผวากลิ่มหอมมาก คุณแม่ดิฉันชอบมากค่ะ