อนุทิน #132061

 

๒๖/๑๑/๒๕๕๖

อนุทิน ๙๗.

“ค่าว” พุทธศาสนสุภาษิต

มธุ วา มญฺญตี พาโล ยาว ปาปํ น ปจฺจติ ยทา จ ปจฺจตี ปาปํ อถ ทุกฺขํ นิคจฺฉติ  :  ตราบเท่าที่บาปยังไม่ให้ผล คนเขลายังเข้าใจว่ามีรสหวาน แต่บาปให้ผลเมื่อใด คนเขลาย่อมประสบทุกข์เมื่อนั้น 

 

ของหวานตึงหม๊ด  มดตึงชอบต๋อม  มันตึงบ่อยอม  ถ้าเฮาไขได้

คนเอามากิ๋น  ต๊องถิ่นไกล๋ใกล้  ประโยชน์ภายใน  เคี้ยวคด

เป๋นของแสลง  แอบแฝงสีรส  โต๊ดด้วยพิษภัย  นานา

คนตี้บ่อฮู้  บ่อได้ศึกษา  กิ๋นกั๋นเมินมา  ปาหื้อป่วยได้

 

คนเขลาเจ้นนี้  คนดีอู้จ๋า  แนะนำเมินมา  หาสนใจ๋ใกล้

หลงรสความหวาน  น้ำต๋าลผ่านไส้  หันบาปเป๋นใบ  บุญล้น

เต็กเม๊กสาวจี๋  ของมี๋ลักค้น  ทำลายจี้ปล้น  ฆ่ามา

ถูกจั๊บได้แล้ว  บ่อแคล้วดอกหนา  ขังลืมบ้านนา  ปากั๋นยิงเป้า ๆ

….

คนเขลาหรือคนที่เข้าลักษณะเห็นผิดเป็นชอบ...เป็นมิจฉาทิฏฐิ...เช่นในปัจจุบันเห็นว่า...การหลอกลวงสาวๆ ไปกระทำชำเราเป็นสิ่งถูกต้อง...การลักขโมยของผู้อื่นเป็นสิ่งถูกต้อง...การจี้ปล้นร้านค้าร้านทองหรือธนาคารหรือบางครั้งจำเป็นต้องฆ่าเจ้าทรัพย์ด้วยเป็นสิ่งถูกต้อง...การกระทำเช่นนี้คนเขลาจะได้รับทุกข์อย่างมหันต์เมื่อผลของการกระทำนั้นถูกเปิดเผยต่อสาธารณชน...อย่างน้อยก็อาจโดนสหบาทาต่อผู้พบเห็นก่อนเป็นลำดับแรก...จากนั้นก็จะถูกเจ้าหน้าที่จับกุมขังให้รับโทษหรืออาจถูกประหารชีวิตในโอกาสต่อไป...เมื่อนั้นคนเขลาจะคิดได้ว่า...เราไม่น่าทำเลย...แต่มันก็สายไปเสียแล้ว.

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (3)

เป็นคำสอนที่ดีมากค่ะ ขอบคุณค่ะ

ขอบคุณค่าวม่วน ๆ แถมด้วยคำสอนดี ๆครับพี่หนาน

ขอบคุณอ.ถาวรที่่ติดตาม ขอบคุณคุณเพชรน้ำหนึ่งที่ติดตามเช่นกัน ขอบคุณผู้อ่าน ขอบคุณสมาชิกที่ให้กำลังใจทุกท่านมากครับ