อนุทิน #131994

๒๔/๑๑/๒๕๕๖

อนุทิน ๙๔.

“ค่าว” พุทธศาสนสุภาษิต

สุวิชาโน ภวํ โหติ  :  ผู้มีความรู้ในทางที่ดี เป็นผู้เจริญ

 

ป้อแม่เฮานี้  สอนดีนักหนา  แต่หมู่เฮามา ปากั๋นหันข้าง

ทำเป๋นบ่อสน  เป็นคนกระด้าง  วางท่าตึงตัง  จังนัก

ความฮู้หลากหลาย  ตึงสายความฮัก  ผูกพันอยู่ใกล้  ลูกยา

ลูกทุกวันนี้  หาตี้ศึกษา  นอกวัดนอกวา  โฮงเฮียนไกล๋ใกล้

 

ฮู้เป๋นเด้กแว๊น  ฮู้แฮ่นฮู้หนี  โดดเฮียนทันที  แกล้งมีป่วยไข้

ครูคะครูขา  สะมาลาได้  สองสามวันไป  จึงพบ

ฮู้ไปมั่วสุม  กับกลุ่มนักรบ  ถือมีดดาบไล่ ฟันมา

ฮู้ดีแบบนี้  บ่อดีดอกหนา  นอกหลักต๋ำรา  หาเจริญได้ ๆ

….

ความรู้ในทางที่ดี...คือรู้อย่างฉลาดเรียกว่า “กุสโล”  ไม่ใช่รู้อย่างฉลาดแกมโกงหรือหลอกลวงที่เรียกว่า “เฉโก”...ความรู้แบบเฉโก นำไปสู่ความเสื่อม...ดังตัวอย่างค่าวเบื้องต้น

 

หมายเหตุ    แฮ่น  หมายถึง ตื่นเต้น กระวนกระวาย อยู่ไม่เป็นสุข อยากไปนั่นไปนี่ เช่น ผู้หญิงวัยรุ่นที่วิ่งไปหาผู้ชายถึงบ้าน เป็นต้น

                สะมา หรือ สูมา หมายถึง การขอโทษ ขออภัย หรือการไหว้ก็ได้

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (5)

ขอบคุณครูอาจารย์ ทุกท่านที่ให้กำลังมากครับผม

อยากให้เขียนอีกครับ

มีความงดงามในภาษา

ผมชอบใจ๋ค่าว..ขนาดครับ….อ่านแล้วม่วนอกม่วนใจ๋ 5555

ขอบคุณอาจารย์ขจิตครับ…จะพยายามเขียน(ตามที่ตนพอขยายความได้)ไปเรื่อย ๆ …เขียนไว้หลังบ้านคงไม่มีใครว่านะครับ…ไปตามอารมณ์เรื่อยเปื่อย…อิอิอิ

ขอบคุณคุณเพชรน้ำหนึ่งอีกท่านที่ให้กำลังใจและชอบใจ๋…ถ้าไม่ใช่คนเมืองคงจะไม่ค่อยได้อรรถรสทางภาษาเท่าไหร่นะครับ…เพราะนี่ผมก็เขียนปรับมาทางภาษากลางบ้างแล้วนะครับ…เมืองล้วน ๆ อาจจะสับสนทางด้านภาษากว่านี้…อิอิอิ