อนุทิน #131950

ขันธ์ ๕ ไม่เที่ยง...เป็นทุกข์

♣ คุยกันหน้าบ้าน สามวันติดกัน จะเข้ากทม. ร่วมแสดงจุดยืนทางการเมือง น้องสาวดูแลแม่

... แม่เงี่ยหูฟัง และแล้วแม่ก็มีอาการ...กระสับกระส่ายไม่นิ่ง ไม่สงบ

... เมื่อใด ที่ลูกฟุ้ง หรือตั้งใจทำอะไรที่...ไกลตัว อาการของแม่ เป็นกรรมฐาน เตือนสติ อย่างดี

♣ แม้แต่ ใจ ที่เราไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เมื่อใด อาการของแม่ จะผิดปกติเมื่อนั้น

♣ วันนี้ แม่คิดถึง เชี่ยนหมากของแม่ ซึ่งเลิกเคี้ยวไปเกือบสองปีแล้ว คิดถึงจนน้ำตาซึม!

... ธรรมะ ดึงจิตไม่ขึ้น เหตุผลอันใดก็ไม่อาจตีตื้นขึ้นได้ สุดท้าย...ต้องใช้ ดนตรีบำบัดเหมือนลูกเลย จึงค่อยสงบ

... ระลึกถึงธรรมดีๆ พระพุทธองค์ตรัส "ศิลปะเป็นมงคล...อันอุดม" คลื่นเสียงดนตรี ที่ช่วยผ่อนคลาย

... ถือเป็นจิตวิทยา เป็นวิทยาศาตร์ ถ้านับเป็น ยัญพิธี...ถือเป็นสัมมาทิฐิ ที่มีผลจริง มีอานิสงค์จริง

♣ การเข้าทรงของชาวบ้าน ที่มีการประโคมเครื่องดนตรี

... คงนับเป็นวิทยาศาตร์ตรงที่ คลื่นเสียงไปช่วยปรับ ผ่อนคลายจิต และระบบประสาท หาใช่พลังมนต์คุณไสยฯไม่

             ๒๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๖

เขียน:

ความเห็น (2)

อย่าไปเล๊ยบางกอก………..

...สิบอกให่ ^____^ โอ...โอ๊...ท่าจะยาวเด๊หล่า

อั่น... หลานสาวรอพี่สาวอยู่กทม. แม่เค้าห่วงลูก สุขภาพไม่ดีนัก จังหวะที่มีครอบครัวหนึ่ง มาของานทำ

พี่สาวต้อง ยกบ้านหลังน้อยให้พักอาศัย แม่บ้านขอดูแลคุณยาย (น้องสาววิ่งมาดูระหว่างวัน และกลางคืน)

พ่อบ้านปลูกผักปลูกหญ้าค้าขายไป เคยทำมา น้าตื่นเต้น ที่เห็นแหล่งน้ำกับที่ทาง

พี่สาว อาจ...ได้กลับไปทำงานคือเก่า โหนรถเมล์จากบึงกุ่มไปพักกะหลานหน้ารามฯ ไม่ไกลนะ แต่รถติดขนาดเลย

หรือจะปักหลัก เซ็ตทีม..ลุย! รอหลานอยู่ที่บ้าน หนึ่งเดือนกว่า ต่อไปนี้ คือเวลาของการตัดสินใจครั้งใหญ่อีกรอบหนึ่ง

สาธุ ขอบคุณมากเด้อหล่า