อนุทิน #131932

๒๒/๑๑/๒๕๕๖

อนุทิน ๙๑.

“ค่าว” พุทธศาสนสุภาษิต

                       สุขแบบคฤหัสถ์ ๔

คนเฮามีสุ๊ข  สนุกดีหลี  หนึ่งคือบ่อมี  เป๋นหนี้เป๋นข้า

ส่วนข้อตี้สอง  บ่อขายยาบ้า  สุรายาเมา  อาวุธ

ในข้อตี้สาม  เงินคำอาจทรุด  รุดจ่ายไปเสี้ยง  มอกใด

ข้อตี้สี่นั้น  มันจุ้มหัวใจ๋  เงินคำก๋ำไฮ  ไหลมาบ่ออั้น ๆ

                        *******

 "อิณาทานํ ทุกขํ โลเก : การกู้หนี้ เป็นทุกข์ในโลก"

 

คนเฮามีตุ๊กข์  บ่อสุขดีหลี  เพราะว่าเฮามี  แต่หนี้แต่ข้า       

การเป๋นหนี้เขา  ดั่งเป๋นคนบ้า  กลั๋วว่าจะมา  ไล่ตุ๊บ

ต้องคอยหลบหนี  บางทีเกาะฟุบ  ฮย้อนป๊ะต่อหน้า  คนทวง

ต้องทนเดือดฮ๊อน  หาตี้บวงสรวง  หวังกำลมลวง  ของคนเป๋นเจ้า

 

ก๋ารเป๋นหนี้นั้น  ฮย้อนพึ่งสูเขา  ต๋นตั๋วของเฮา  บ่อเอามาตั้ง

บ่อค้นผ่อตั๋ว  มีหัวมีบั้ง  ฮยะเวียกก๋ารใด  จักป๊น

ไปต๋ามขั้นต๋อน  ตี้ใจ๋ได้ค๊น  ป๊บแล้วมุ่งมั่น  โตยมา

บ่อดีทอดทิ้ง  ละกล๋างเวหา  สักวันเงินมา  ปั๋ญหาเกาะเกลี้ยง ๆ

....

ส่วนมากการที่บุคคลเป็นหนี้นั้น...คิดเห็นแต่ผลประโยชน์ที่จะพึงได้ฝ่ายเดียว...

ไม่ได้คำนึงถึงผลเสียที่จะติดตามมา...จึงคิดเห็นแตกต่างจากคำสอนดังกล่าว...

คนส่วนใหญ่จึงติดกับดักของตนเองที่ตนเป็นผู้สร้างเอาไว้...คือ...

เมื่อติดหนี้มาก ๆ จนไม่สามารถหาเงินมาใช้หนี้ทันแล้ว...อาจทำในสิ่งที่คนอื่นไม่คาดคิดก็ได้ เช่น...

การลักขโมย จี้ ปล้น…หรือหาทางออกให้กับตนเองไม่ได้...

อาจถึงกับฆ่าตัวตายเพื่อหนีหนี้ก็สามารถทำได้...ดั่งที่เคยเห็นกันมาแล้ว.

 

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (3)

สวัสดีครับอาจารย์ สบายดีนะครับ...ขอบคุณครับ

ชอบภาษาเหนือมากค่ะ ไพเราะมาก

ขอบคุณคุณtuknarak ที่ชอบและขอบคุณสมาชิกที่ให้กำลังใจทุกท่านมากครับ