อนุทิน #131832

๑๙/๑๑/๒๕๕๖

อนุทิน ๘๖.

"..."

เมื่อวานตอนเย็น เวลา ๑๖.๐๐ น.คนข้าง ๆ มารับที่ร้านเพื่อเดินทางไปในเมืองเพื่อพบแพทย์ตรวจสุขภาพกัน เดินทางไปถึงอุตรดิตถ์เกือบ ๖ โมงเย็น ไปถึงร้านหมอใกล้กับน้ำน่านหน้าวัดท่าถนน หมอยังไม่มา ร้านยังไม่เปิดไม่มีใครมาสักคน ก็เลยพากันไปดูร้านขายเครื่องถ่ายเอกสารที่หน้า ม.ราชภัฏอุตรดิตถ์ ด้านหน้าเป็นร้านรับเข้าเล่มเข้าปก ด้านหลังเป็นสำนักงานใหญ่มีเครื่องให้เลือกชมมากมาย...เครื่องมีหลายรุ่น...แต่ก็ขอชมและสอบถามราคากันไว้ก่อน...คิดไว้ว่าจะเอามาเปลี่ยนตัวเก่า...แล้วเอาตัวเก่าไปไว้ที่ร้านบ้านน้ำลอก...ได้แต่คิดไปก่อนเพราะตอนนี้งบประมาณไม่ถึง...ขากลับซื้อหมึกเติมมา ๒ กระปุก กระปุกละ ๓๐๐ บาท (ก็ยังดี)...

กลับมาที่ริมน้ำน่านจอดรถเสร็จก็ได้ยินเสียงเพลงจังหวะมัน ๆ เร้าใจอดให้เดินไปดูใกล้ๆ ไม่ได้ เห็นสาวใหญ่ สาวจี๋ และจี๋จิดหริด กำลังเต้นออกกำลังกายกันอยู่...มีหนุ่ม ๆ แทรกอยู่ด้วยไม่กี่คน...แต่คนนำเต้นบนเวทีกลับเป็นผู้ชายตัวกลมอ้วนนิด ๆ ดูกระฉับกระเฉง ไม่น่าเชื่อว่าจะนำเต้นพร้อมบอกจังหวะตลอดเวลาได้...นี่แหละหนาที่เขามักพูดกันว่า...สิ่งที่ตาเห็นกับความเป็นจริงมันอาจจะไม่ใช่ดั่งที่เราเข้าใจหรือรู้สึกก็ได้...ผู้ชายร่างใหญ่พุงล้ำหน้านิด ๆ นำผู้หญิงหุ่นสวย ๆ ประมาณ ๕๐ คน เต้นได้อย่างไม่เหน็ดเหนื่อย...เออ...เป็นไปได้เหมือนกันนะ...

มาสะท้อนเข้าหาตนเองแล้วก็อดไม่ได้ที่จะลงไปยืดเส้นยืดสายกับเครื่องเมดอินไทยแลนด์ ที่ทางเทศบาลจัดไว้ให้...เพราะเราเองก็พุงล้ำหน้าเหมือนผู้นำเต้นแล้ว...แต่ความคล่องแคล่วกระฉับกระเฉงชั่งไกลกันเหลือเกิน...เล่นได้พักเดียวก็ให้รู้สึกเหงื่อซืม...แล้วก็กลับมาตามเสียงเรียกจากโทรศัพท์...

หันกลับมาดูดวงเดือน...คืนนี้พระจันทร์ช่างสวยงามเสียเหลือเกิน...นึกย้อนกลับไปหางานลอยกระทง...นานแล้วนะที่ตนเองไม่ได้ลอยกระทงกับเขาเลย...คืนนี้กลับมาถึงบ้านประมาณสี่ทุ่ม...อาบน้ำ...กินข้าว...ดูละครช่อง ๗ สักพักก็ให้ง่วงนอน...ปิดไฟนอนกันดีกว่า... 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (1)

ขอบคุณสมาชิกที่ให้กำลังใจทุกท่านมากครับ