อนุทิน #131043

ขณะฉันเดินจงกรมใต้ร่มไม้ ใบไม้ปลิวเคว้งคว้างร่วงหล่นพื้นดิน...
อดีต ปัจจุบัน อนาคต ล้วนเริ่มต้นจากจุดเดียวในวันนี้
รัก โลภ โกรธ หลง ผ่านพ้นมานานปี....

เวลาดั่งสายวารีไหลเชี่ยวกราก รวดเร็วราวติดปีก 
ขณะใบไม้เริงรำบำร่อนสู่พื้นดินใช้เวลาไม่นานนัก

คืนวันที่ผ่านมาค่อนชีวิต
ไยรวดเร็วราวความฝันเมื่อวันวาน
นี่ฉันจะมีเวลาเหลืออีกกี่นาทีเพื่อสร้างบารมีให้ชีวิต 

                                          ธรรมทิพย์
                                    ๒๗ ตุลาคม ๒๕๕๖


เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (4)

วันคืนร่วงไปๆ ชั้นของวัยก็ล้าลำดับไป……………… คำพูดติดปากที่ได้ยินประจำขอหลวงปู่

ขอบพระคุณค่ะ คุณแก้ว…อุบล และคุณวิชญธรรม ตลอดจนดอกไม้กำลังใจจากญาติมิตรทุกท่านค่ะ

สวยงามมากคะ ดูแล้วใจสบาย