อนุทิน #130995

| อนุทิน ... ๕๒๗๕ |

"กว่าจะเห็น"

...

ได้เวลา คืนใจ กลับให้เขา
หัวใจเรา บอบช้ำ รับไม่ไหว
มีชีวิต ไร้ชีวา ภาษาใด
ระยะทาง เหมือนใกล้ แต่ไกลกัน

ข้อตกลง เงื่อนไข ทำไม่ได้
ผิดศีลธรรม มากมาย ชวนให้หวั่น
วิ่งตามหา สุขแท้ ทุกข์เทียมทัน
กว่าจะเห็น คุณค่ากัน นับวันรอ

...

บ้านปลายดง ณ หางดอย, เชียงใหม่ (ยามใกล้สองยาม)
๒๕ ตุลาคม ๒๕๕๖

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (6)

อ่ะ รอต่อไป

ใจเรา ดูแลเองดีที่สุดนะคะ

รอใครกันเล่าจ๊ะ? ;)…เขาเรียกว่า…ก็อยากไม่มีคู่ ก็เลยต้องมานั่งเหงาอยู่แบบนี้นี่ ;)…

ก็ต้องดูแลตัวเองครับ คุณหมอธิ ทพญ.ธิรัมภา ;)…

รอไปก็อาจไร้ประโยชน์หรือเปล่าครับ พี่ บุษยมาศ ;)….

อย่าจมอยู่กับความทุกข์ ขอแค่ปัจจุบันให้มีความสุขก็พอแล้วมังค่ะ ;)…

ขอบคุณครับพี่ ;)…