อนุทิน #130963

| อนุทิน ... ๕๒๖๘ |

"ล่วงเลย"

...

เดินท่ามกลาง สายฝน แอบทนเหงา
ไม่มีเรา ไม่มีใคร ไม่มีฝัน
ความคุ้นเคย เลยผ่าน เนิ่นนานวัน
มาแปรผัน เพราะอะไร ไม่รู้เลย

ละอองฝน โปรยปราย เดียวดายนัก
คนไร้รัก อยู่ตรงนี้ มิเปิดเผย
เดินก้มหน้า ฝ่าฝน ที่หล่นเลย
อยากหวนคืน ความคุ้นเคย แม้นเลยไกล

...

บ้านปลายดง ณ หางดอย, เชียงใหม่ (ยามไ่ม่ได้แต่งนาน)
๒๔ ตุลาคม ๒๕๕๖

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (5)

ไหนว่าอยู่คนเดียวแล้วไม่เหงาไง ;)…

อยู่ที่ไหน…ก็เหงาได้ ;)…

มิน่า !!!!! วันนี้เห็นชายกลางหนุ่มกลางแก่เดินก้มหน้าฝ่าฝนแถว ๆ หางดง ไม่ยอมกางร่มสีชมพู ไม่ใส่เสื้อกันฝน อิ อิ

น้านนไง คุณหมอธิ 555