อนุทิน #130895

......บันทึกเล่มนี้มีความรัก

ต้องรู้จักรักษาไม่ให้หาย

เมื่อพ่อแม่ไร้ชีวิตไร้จิตใจ

ลูกจงได้ใช้บันทึกฝึกตนเอง......

 

วันนี้..ตื่นเช้าที่บ้านน้องสาวที่จังหวัดปทุมธานี...

แปลก

แต่ก็รู้สึกถึงธรรมชาติ

Happy มาก!!!

แต่ Weak...เล็กน้อย เพราะพาทิมดาบมาเที่ยว

สองวันที่ผ่านมา...ไปตลาดน้ำอโรคายา...วัดต่างๆ ในอยุธยา

สัปดาห์หนังสือครั้งที่ 18...ย่านเกาหลี... (ได้นั่งรถไฟใต้ดิน...บนดิน...รถเมล์...แท็กซี่...รถตู้)

สัญญาลูกไว้หลายปี...แต่ยุ่งๆ...ปิดเทอมนี้

เลยต้องตัดใจพามา...เขาเติบโตขึ้นทุกวัน

พร้อมว่าสักวัน...ศูนย์กลางของลูกคงไม่ใช้พ่อแม่

บ้านน้องมี net ก่อนกลับบ้าน...

จึงอยากเขียนอะไรสั้นๆ....เลยแก้ไข (เพิ่ม) ประวัติส่วนตัวตนเอง

พูดกับลูกเสมอว่า...ถ้าสักวันเราไม่ได้เห็นหน้ากันเช่นเคย...

พ่อเป็นพ่อไม่ดีเลย...ที่ไม่ได้สอนอะไรลูกเลย...ทั้งวิชาการ และโลกรายล้อม

อยากให้ลูกรู้ว่า...พ่อรักในสิ่งที่พ่อทำ...

และพ่อเชื่อว่า...ความรักจะพาลูกไปในสิ่งที่ลูกรัก...

งงเนาะ...แต่อย่าถามคำถาม "why" เลยไม่มีคำตอบ

พ่อให้ password กับลูกเขามาบันทึกของพ่อใน Gotoknow

ไล่อ่านบันทึก...จะเห็นความรักของพ่อและแม่ในที่นี้

มีเพื่อนพ่อ (กัลยาณมิตร) หลายท่าน...ที่พ่อรักและนับถือ...

(เช่น ท่านอาจารย์กะปุ๋ม...เราไปไม่ถึงสักทีนะ...ทั้งไปทำบุญ...โรงทาน...หรือบวชเณรภาคฤดูร้อน...)

อยากให้ลูกตามอ่านเช่นกัน...

วันนี้มีการเขียนแบบ (กระแดะ) ไปหน่อยนะ...

เพราะมีภาษาอังกฤษปน...แต่เขียนให้ลูก เพราะกำลังชอบภาษาอังกฤษ

คิดได้แถมคำคมที่พอจำได้...

If you want to see

the rainbow

you have to put up

with the rain....

รักลูกเสมอ...วันเฉลิมของพ่อ...

(เมื่อวานเรากลับบ้านค่ำๆ ได้ดูเรื่อง "ทองเนื้อเก้า"...)

เขียน:

ความเห็น (0)