อนุทิน #130790

 

เริ่มเรื่อง..".หล่อน.".มองหา..คนขายขนมครก..ไปไหน..."ยายๆๆ..มาแคะ..ขนมครกเร้วๆๆๆ..จะไหม้แล้ว.."

...อ้าว..ทำไมไม่แคะเอง..ล่ะ..ยาย...ถาม..

..แคะ..ไม่เป็น..หล่อน..ตอบ....

..อ้าว..ก็หัด..ซิ...ยาย..บอก..(หล่อน..แอบหัวเราะ)..

..ยาย..ขายขนมครกนี่ได้วัน..ซักเท่าไร..(ถามด้วยความอยากรู้..เป็นสันดานเดิมๆของหล่อน)...

..พัน..นึง..ยายตอบ..(โอ้โฮ..เยอะนะ.."หล่อน"..ซ่านยิ้มไป..กับคำพูด..)

..เนี่ยะ..มะพร้าวลูกนึงกว่าสี่สิบ..บาทไป..แล้ว..หลายลูกกว่าจะได้สัก.กิโล..นึง...

..ยาย พูดต่อไปว่า..".คนสมัยนี้..มันคิด..แต่..จะ..รวย...อิฉัน..ก็ทำไป..วันๆ..ไม่ได้..คิด..อะไร..หร้อก...."

เรื่องนี้..เลย..ต้องเขียน..มาแปะไว้..ใน..อนุทิน..โกทูโน..."ปรัชญาของ ยาย..ขาย..ขนมครก..ที่สามแยก..อินทร์บุรี"....

(ท่านผู้อ่านที่เคารพรัก..หากมีโอกาศผ่านไปทางนี้..สายเอเซีย..ขากลับกรุงเทพ..ก็อย่าลืม..แวะ..อุดหนุน..ยาย..แก..หน่อยแล้วกัน..มีป้ายใหญ่โต..สังเกตุได้ง่ายๆ..ร้าน..น้องเปิ้น..หน้าศูนย์อาหารแก..จะขายเป็นประจำอยู่ตรงนั้น..โดยที่..ไม่..ต้องเสีย..ค่าเช่าที่..ยายแกบอกว่า..เจ้าของร้านเขาใจดี..ไม่เก็บค่าที่..ยาย..คนขายขนมครก..เจ้า..ของปรัชญา..วันนี้..)....

เขียน:

ความเห็น (1)

๕๕๕…เคยอุดหนุนยายเขาเหมือนกันคร้า…ยายพูดทำให้กลายเป็น “ปราชญ์ความคิด”…ได้เหมือนกันนะคะ…