อนุทิน #130759

มองอดีตชีวิตตนคนบ้านป่า

ตื่นขึ้นมา บอกเวลา ตีสี่ครึ่ง
เฝ้ารำพึง ถึงอดีต ผ่านมาหนา
จากเด็กน้อย ค่อยเติบใหญ่ ในท้องนา
ฝูงนกกา บินผ่านทุ่ง มุ่งทางไกล
พอสายหน่อย ได้เวลา ควายจากคอก
พ่อแม่บอก ดูแลมัน ควายไปไหน
เดินตามต้อย บ้างขี่ควาย ร้องเพลงไป
สุขอยู่ใน ท้องทุ่งนา ประสาจน
คนกับควาย อยู่ท้องนา มีมายมาก
ล้วนคนยาก ตากลมกล้า หาเมฆฝน
ตกลงมา ได้ชื่นใจ ทั้งควายคน
เด็กซุกซน เล่นกลางฝน สนุกดี
คราวหน้าเกี่ยว เหลียวแลโหวด แหวกอากาศ
ชาวนาฟาด เหลือฟางข้าว คราวสุขขี
ได้ข้าวเหนียว อยู่เต็มเล้า เรามั่งมี
ชุบชีวี ส่งลูกน้อย ให้ได้เรียน

เขียน:

ความเห็น (0)