อนุทิน #130387

คนเราจะมีอายุอย่างมากก็ไม่เกินสามหมื่นวัน
กินข้าวมื้อหนึ่งอิ่มก็ไม่เกินยี่สิบคำ
พื้นที่นอนก็ไม่เกินแมวดิ้นตาย
บ้านหลังใหญ่ดังเวียงวัง
ลาภยศสรรเสริญที่เพลินหลง
เงินทองนับร้อยล้านพันล้าน...สุดท้ายเงินปากผีสักบาทเดียวก็นำไปไม่ได้
ทางเลือกในขณะมีชีวิต จะอยู่่อย่างมีศักดิ์ศรี ตายแล้วก็เหมือนอยู่
หรืออยู่อย่างไร้คุณค่าให้เขาสาปแช่งนินทา แม้นอยู่ก็ไม่ต่างอะไรจากตาย
แล้วชีวิตที่เกิดมามันจะต่างจากสัตว์เดรัจฉานที่ตรงไหน ?

                                                           ธรรมทิพย์
                                                     ๘ ตุลาคม ๒๕๕๖

เขียน:

ความเห็น (5)

เป็นสัจธรรมครับ แต่หลายคนมักหลงลืม ;)…

ขอบคุณธรรมคติเตือนใจให้อยู่ในความไม่ประมาทขาดสติเช่นนี้ค่ะ

ขอบคุณคติธรรมให้ตระหนักไว้ทุกลมหายใจ ไม่ขาดสติ เร่งทำกรรมดี เพียรเรียนรู้โลกภายในตนเอง ขอบคุณค่ะ

ขอบพระคุณทุกดอกไม้กำลังใจ และทุกความคิดเ็ห็นจากกัลยาณมิตรค่ะ