อนุทิน #130193

เรียนรู้...เปิดกรุ...อบาย(ลึก)

• วันก่อน..ขณะเตรียมสื่อเพื่อการเรียนรู้การดูแลสุขภาพ เพื่อปฏิบัติพร้อมให้ความรู้การดูแลตนให้พี่น้องในหมู่บ้าน(จากผู้รู้จริง)

...พี่ใหญ่ ในฐานงานที่สังกัด อนุโมทนาในความตั้งใจ และแล้วพี่ก็ชวน "เรียนต่อ" หูผึ่งทันที เพราะพี่ไม่เคยคิด...ขยับใดๆ

...ได้ความว่า น้องอีกคน ชวนลงเรียนที่ "อาศรมศิลป์" เลยได้ฮา กลางห้อง เพราะน้องถ่อมาถึงกทม.ครานี้ ก็คือการศึกษานำทางมา

• เซ็ตทีม...ชวนเพื่อนอีกคน เตรียมความพร้อม เหตุปัจจัยพร้อมเมื่อใดก็เมื่อนั้น แต่ขั้นแรกคือ "เปิดใจ"

ความติดสบาย....การไม่อยากใช้สมอง คือการไม่พัฒนา คือการ "ไม่ลงทุน เพิ่มความเพียร" ในการฝึกตน ฯลฯ

• สะท้อนภาพให้เพื่อนเห็นว่า ฐานงานตั้งมาหลายสิบปี ไม่มีชิ้นงานที่ใช้เป็นเอกสารอ้างอิงได้เป็นของคนทำงานในพื้นที่

แค่เพียงความรู้พื้นฐาน ที่บันทึกไว้ให้ผู้มาสานงานต่อ ได้เรียนรู้...ยังไม่มี เราไม่เห็นความสำคัญมากพอ จึงไม่ ฯลฯ

• รับฟังปัญหาพี่ใหญ่อีกคน จึงแสดงความเห็นจริงจัง...ปัญหาทั้งปัญหาส่วนตัว ปัญหาองค์กร ที่ผ่านมา ถึงทางตัน

ก็เพราะความคับแคบของใจ...วิญญาณ... ที่ไม่มีความใฝ่รู้ ไม่รักการพัฒนาเท่าที่ควร ของเราแต่ละคน

... ศรัทธาและปัญญา จึงคล้ายถูกบอนไซ ถ้าไม่เปิดใจ เรียนรู้ ก็ได้กอดอัตตา ความเป็นเราไป...รอวันเน่าในเท่านั้นๆ...

♣ เปิดใจ...เรียนรู้...ทุกผัสสะ... ตีตื้น(ทุกความติดยึด)...ตีแตก...ผลึกอัตตา...♠ คือคุณค่าที่ยิ่งใหญ่ของการศึกษา ♠

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (2)

...ตีแตก...ผลึกอัตตา...♠ คือคุณค่าที่ยิ่งใหญ่ของการศึกษา ♠

  ชอบมาก ขอบคุณค่ะ..^_^

ขอบคุณมากค่ะคุณ สีตะวัน

(ภาคปฏิบัติจริง ตีไม่ค่อยจะแตกง่ายๆเลยค่ะ หลายชั้นขนาด)  

สาธุค่ะ