อนุทิน #130114

ความเงียบสงบของยามค่ำคืน..ท่ามกลางความชุ่มเย็นของสายฝนที่ปรอยลงมา อยู่ ๆ ความคิดก็ผุดขึ้นมา.....

มีอยู่สองอย่างที่ใจของตนเองคิดไปคิดมาว่าภาษาไม่สามารถอธิบาย  บรรยาย  ได้ถึงความรู้สึกของ ๒ อย่างนี้ได้อย่างละเอียดและประณีต  นอกเสียจากตัวเราเองเท่านั้นที่จะรู้สึกดื่มด่ำกับความรู้สึกเหล่านั้นด้วยตัวของเราเอง  พลังของภาษามีอานุภาพที่ไปไม่ถึงที่ว่านี้ก็คือ  "ความรัก"  และ  "สมาธิ"

แล้วตัวเองก็กลับมาสงสัยต่อว่าในภาษาอื่น ๆ เขาจะมีอธิบาย  บรรยาย  ถึงความรู้สึกละเอียดประณีตของ ๒ อย่างนี้ไหม ???

............................

ทำไมวนิดาเป็นคนแบบนี้....ว๊าเนี่ย ?????

 

เขียน:

ความเห็น (0)