อนุทิน #129868

 

๒๗/๐๙/๒๕๕๖

 

อนุทิน  ๔๖. 

 

“ลืมอะไรไปหรือเปล่า?”

เช้านี้เปิดเข้ามาอ่านอนุทินของคุณ คนบ้านไกล ผมไม่รู้ว่าคนในรูปภาพคือผู้มีชื่อเสียงด้านใด แต่..ชอบใจในข้อความภาษาอังกฤษมาก  ผมพยายามที่จะแปลและขอแปลตามความเข้าใจของตนเอง เป็นความรู้ภาษาอังกฤษแบบงู ๆ ปลา ๆ  ได้ดังนี้...

 

“ครั้งแรก ผมเกือบจะตายเมื่อเรียนจบไฮสกูล และเริ่มเข้าเรียนวิทยาลัย

และต่อมาเกือบตายเมื่อเรียนจบวิทยาลัยและเริ่มทำงาน

จากนั้นก็เกือบตายเมื่อตอนแต่งงานและมีลูก ๆ

และเกือบตายตอนที่ลูก ๆ โตพอที่จะดูแลตนเองได้แล้ว

ดังนั้นผมจึงมุ่งหน้าไปทำงานอีกครั้ง

แต่ต่อมาก็เกือบตายเมื่อตอนที่เกษียณ

และขณะนี้ผมก็กำลังจะตาย...

และทันใดนั้น  ผมพึ่งมาทราบความจริงว่า

 ! ผมลืมชีวิตไป

 

ได้โปรดเถอะ...สิ่งเหล่านี้อย่าได้บังเกิดขึ้นกับคุณเลย

ขอให้คำนึงถึงคุณค่าของความสนุกสนานในแต่ละวันและสภาวการณ์ของคุณในปัจจุบันให้ดี

 

...เพื่อนเก่า

 

การมุ่งที่จะทำเงิน...เราก็ต้องสูญเสียสุขภาพของเรา

และเมื่อได้สุขภาพคืนมา...เราก็ต้องสูญเสียเงินอีก

เราอยากมีชีวิต ในขณะที่ เรายังไม่ได้ก้าวไปถึงความตาย(เรายังไม่ตาย),

หรือให้เราตาย ในขณะที่เราไม่ได้มีเวลาเพื่อให้มีชีวิตอยู่เลย….

 

หันกลับมาดูภาพชีวิตสังคมไทยในทัศนะที่ท่านพุทธทาสได้ให้ไว้  ในรูปภาพ  เข้ากันได้ดีกับข้อความที่แปลมาแต่เบื้องต้นเหมือนกัน...โดยทิ้งไว้ให้คิดว่า...ก่อนตายควรทำชีวิตให้มีค่ามากแค่ไหน...

 

 

 

เขียน:

ความเห็น (4)

สวัสดีครับ พี่หนาน  ตอนนี้ผู้เฒ่าก้าวขึ้นไปถึงขั้นที่เก้าแล้วนะครับ

ขอให้รักษาสุขภาพให้ดีนะครับท่านผู้เฒ่า สวนไผ่ ขอบคุณมากครับ

อยู่ระหว่างขั้นที่ 8และ 9 ชีวิตจึงเร่งเรียนรู้เรื่องภายในตัวเอง บางครั้งคิดว่าอาจจะสายแต่ก็ยังมีพลังพอที่จะเรียนรู้ธรรมชาติ ขอบคุณค่ะ

ขอบคุณ krutoiting ที่ร่วมแสดงความคิดเห็นครับ ขอให้กำลังใจในการต่อสู้ครับ