อนุทิน #129734

วรรคทองของบล็อกเกอร์

"ในวันนี้เป็นแม่ที่ทอหูก

แต่ว่าลูกไม่ได้นั่งอยู่ใกล้ใกล้

เพราะตอนนี้ลูกเรียนอยู่ ที่เมืองไกล

แต่ว่าใจลูกเห็นได้ชัดเจน

หากเหนื่อยล้าหมดแรงขอแม่พัก

อย่าได้ห่วงลูกนักยามไม่เห็น

ขอให้เชื่อมั่นใจที่ลูกเป็น

ยามค่ำเย็นให้แม่นอนพักผ่อนใจ.....

ลูกอาจไม่ใช่คนที่สมบรูณ์แบบ แต่ลูกมีต้นแบบที่สมบูรณ์ ...."

จากบันทึก จากกระบุงกลายเป็น " กี่ " ของ ตอกมัดกล้า

อ่าน 32 · ดอกไม้ 7 · ความเห็น 8
4 วันที่แล้ว

 

เขียน:

ความเห็น (3)

เย้ ๆ ลูกศิษย์ผมเองครับ ;)…

ชอบกลอนบทนี้มากเลยครับ อ.วัส

น้องเขาแต่งได้เห็นภาพเลย และให้หวนคิดถึงแม่ คิดถึงบ้าน เลยทีเดียวครับ

ต้องขออนุญาตน้องด้วยนะครับ

 

ลูกศิษย์ผมคนนี้ เป็นนักกลอนและนักเขียนที่มีอนาคตไกลครับ ;)…