อนุทิน #129504

ขณะสวดมนต์ ความกระตือรือร้นของร่างกาย สังขารนี้ก็ค่อยๆปิดลง ที่ละดวงๆ ด้วยม่านดวงตา และเสียงสวดก็เปลี่ยนเป็นพึมพำ จนเหลือเพียงอวัยวะปากทำงานตามความเคยชินกับการสวด จนนิ่งหลับ ดับเครื่อง เหลือเพียงหูที่ยังไม่ยอมปิด ฟังเข้าไว้ๆสู้ๆ เสียงแม่ชีโบเรียกมาตามสาย กายตื่นแล้วรับสาย  รีบออกจากที่ประชุมสวดมนต์และบอกว่าจะติดต่อกลับไปขอโทษด้วยนะแม่ชีน้อย 

เขียน:

ความเห็น (1)

Thank you everyone.

At that time,I can not get out of the turmoil of the world.