อนุทิน #129406

| อนุทิน ... ๕๐๐๙ |

"วิถี"

กรุงเทพฯ เป็นบ้านพ่อ แม่ น้องชาย
และในอดีต ผมก็เคยใช้ชีวิตอยู่ที่นี่

เชียงใหม่ เป็นบ้านปัจจุบันของผม
มีบ้านปลายดง ณ หางดอยตั้งอยู่

การกลับมากรุงเทพฯ คิดถึงแค่อดีต
รถติดและความเสื่อมโทรม
ยังคงฝังใจจำ

โชคดีที่ผมสามารถเลือกเส้นทางชีวิตได้
ความมั่นคงของอาชีพการงานก็ระดับหนึ่ง

หากย้อนกลับไป หากได้งานทำที่กรุงเทพฯ
เงินเดือนสูงลิ่ว แต่ยังไงผมก็คงไม่อยู่อยู่ดี

ผมกลายเป็นคนบ้านนอกไปแล้ว
ชีวิตที่ราบเรียบ สุขสงบ คือ สิ่งที่ต้องการ

เข้าวัดเข้าวาบ้างเป็นระยะ
ศึกษาธรรมะของพระพุทธองค์ให้ดีกว่านี้
มีใครสักคนที่รู้ใจ อยู่ด้วยแล้วอุ่นใจ
คงจะดีไม่น้อย

ชีวิตนี้สั้นนัก
เราประมาณความสุขของตัวเองได้
ถึงแม้ไม่รวดเร็วปานกามนิตหนุ่ม
แต่มีความเพียรดั่งพระมหาชนกก็พอ

โอกาสยังคงมีต่อไป
ตราบเท่าที่หัวใจยังคงเดินทาง

ฉันคิดถึงเธอ

เขียน:

ความเห็น (6)

ชีวิตที่ราบเรียบ สงบ สุดปรารถนาเช่นกันค่ะอาจารย์ ชื่นชมการใช้ชีวิต เป็นกำลังใจค่ะ ชีวิตก้าวไป หัวใจและความฝันก้าวเดินค่ะ

ขอบคุณมากครับ คุณถาวร ;)…

ค่ะอาจารย์เสือชีวิตนี้สั้นนัก ไม่ทราบว่าวันไหนจะต้องจากโลกนี้ไป วันนี้ไปงานส่งศพครูพละคนหนึ่งที่เสียชีวิตเพราะประมาท ไม่ตรวจสุขภาพ เส้นเลือดในสมองแตก จากไปอย่างรวดเร็วนัก…

ที่มหาวิทยาลัยผมก็มีคนหนึ่ง เอกพละ เหมือนกัน แต่ไม่ตาย เท่านั้นเอง ห้ามประมาทจริง ๆ ครับ คุณครูตุ่ม ;)…

ปราศจากฝัน ชีวิตแสนสั้น ยังมีหวัง = ยังมีโอกาส

ว่ายน้ำเก่งไหมละคะ อิ อิ

เก่งมากครับ คุณหมอธิ ;)…