อนุทิน #129340

ด้วยรัก...และคิดถึง

อันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต (๒)

.....

นกน้อยส่งเสียงทักทายกัน

... ผ่านแมกไม้ สายลม...สงบ...

... หลากหลายสำเนียง

... สายใยแห่งรักและผูกพัน

แม่เหมียว พี่เหมียว แลน้องเหมียว

งดงาม... เกินเอ่ยถ้อยคำใด

....

ดวงใจ...

อันถูกจุดประกายหนึ่ง

ณ กาลใด... เกินหยั่งถึง

แล ส่งสายใย...

ร้อยรัด...ฝังดวงใจไว้

ให้รู้สึกเป็นไป...ดังนี้...

"...ดั่งลมหายใจ

ของกันและกัน..."

ด้วยรักและคิดถึง

เพ้อ...รำพึง

...ในเช้าวันฟ้าครึ้ม

         บ้านทุ่ง ๑๖ กันยายน ๒๕๕๖

เขียน:

ความเห็น (0)