อนุทิน #129310

๑๕/๐๙/๒๕๕๖

อนุทิน  ๓๗.

“บรรเทาทุกข์”

  ตอนสายของวันนี้มีน้าผู้หญิงคนหนึ่งอายุประมาณห้าสิบกว่า ๆ เข้ามาเติมเงินและถามว่า “หนานผ่อโทรศัพท์หื้อป้าผ่องดุ้...บ่อหู้เป๋นหยัง ตังค์มันหยังมาหมดเร็วแม่ใจ๋?” ผมรับโทรศัพท์มากดดูว่ามีข้อความอะไรผิดปกติเข้ามาบ้างหรือเปล่า ปรากฏว่าไม่มี จึงพูดแกมแซวเล่น ๆ ว่า “ผ่อแล้ว เอ๊า...บ่อหันเป๋นหยังหลุ” เธอว่า “หนานกะดาย...บ่อมีอี้...มันหมดเร็วแหว่...อั้นกะเติ่มเงินหื้อพ่อง...ห้าสิบบาท”  ผมก็จัดการเติมเงินให้ จากนั้นเธอก็พูดยาวว่า

“น๊องของป้า มันแขวนคอต๋าย...ว่าจะโทรไปหาไอ้...สักกำ มันเฝ้าอยู่โฮงบาลอุตรดิตถ์ปุ้นบะเด่ว...นี่หนาหนาน...ขนาดเง่วแตกเลยเด้ออ...หลังมันนี่หนาแข็งโหม๊ดนะ...มือมันก็ยังประสานกั๋นอยู่เลย..(พร้อมทำท่าทางประกอบ)แขวนคอกับขื่อ ตั๋วจนปออ่อนเหียหมดละ ต๋อนตี่เอาลงหนะ...เอ็นดูมันจ่น”

ผมก็ถามวา “แล้วบะเด่วเป๋นจ๊ะใดพ่องเหยาะ?” เธอตอบว่า “หมอหื้อสายยางหายใจ๋อยู่ อาก๋ารบ่อดีขึ้นเลย...ป้าจ๋นปอเผ้วบ้านกั๋นไปพ่องเล่าหนะ”

แล้วก็พูดยาวต่อว่า “อู้หนี้หายหนี้หนะหนาน...มันเป๋นโรคซึมเศร้าหนะ  เมียมันกะบ่อสนใจ๋ กำขบกำกิ๋นมันกะบ่อหามาฮยะหื้อผัวมันกิ๋น นอนไปขับข้วยยะ ปอกันเฮาว่า มันกะซื้อมาเหียเตื่อหนึ่ง กันบ่อว่า ถามมันแม่ใด มันกะตอบว่า ..น้ำพริก..ทุกเตื่ออะ แถมมีกิ๊กเหียเด้อ(ใช้ภาษาทันสมัยเหมือนกัน) น๊องเฮาหนะต๋อนตี่มันยังดี  หน้าต๋าผ่องใส ได้ข่าวเขาปฏิบัติธรรมตี่ไหน...มันจะไปโหม๊ดกู้ตี่ยะ  มันมีทองสลึงหนึ่ง เขาทำพิธีเททองบรรจุทองหนะ  มันกะเอาใส่โตยเขา  มันนั่งสมาธิ เดินเตียวหม๊ดวัน หม๊ดคืน มันเกยจ้างป้าไปเดินโตย หื้อวันหละ ๕๐๐ ก่อนหนะ ป้าบ่อเอา บ่อมีไผเอาโตยมัน อย่างตี่มันบอก  ก่าแต่อู้กั๋นนี่เฮากะบ่อหู้เรื่องกั๋นอยู่แล้ว  มันว่ามันหันตั๋วมันนี่เป็นทอง เหลืองเต๋มตั๋วเลยเด้อ”

ผมได้ทีแทรกบ้าง “ปฏิบัติหลาย สงสัยจะติดสุขเหียละก้า”  เธอว่า  “บ่ออั้นกะ เฮาบ่อหู้หนะเหนาะ...มันบ้าแต้หนะ ผ่อมันนั่ง ตังหลังมันนี่แข็งเป๋นแผ่น ๆ เลยเน่อ(ทำท่าและมือแบประกอบ) คอนี่แข็งหมด แล้วกะขึ้นมาหัวเพ้...มันเครียดเรื่องก๊าขายพ่อง เรื่องปฏิบัติพ่อง แล้วไหนจะลูกเมียบ่อสนใจ๋แถม  ป้านี่เอ็นดูมันจ่น” 

ผมได้ทีเสริมบ้าง  “ก๋ารปฏิบัติธรรมหนะ เขาถ่าจะหันนิมิตหยังพ่องละ เพาะว่าทำมาเมินแม่นก่อ  คนเฮาปฏิบัติธรรมคนเดียว ไผว่าสักเตื่อ  ก๋ารปฏิบัติธรรมมันต้องมีครูบาอาจ๋ารย์อยู่ใกล้ ๆ เขาจะได้แก้กัมมัฏฐานหื้อเวลาติดสุขหน้ะ  นี่เปิ่นฮยะคนเดียวก็บ่อหันนิมิตพ่องก๊ะ กะเลยอยากไค่หั๋นธรรมหรือบรรลุธรรมเร็ว ๆ เข้ากะเหลาะ ฮยะไปฮยะมากะกล๋ายเป๋นว่า...ธาตุไฟแตก...หรือตี่เขาว่า...กั๋มมัฏฐานแตก...หนะ” 

เธอว่าต่อ “ป้ากะว่า มันถ่าจะ...จิตแตก...เหียละ... มันก๋ายเป๋นคนซึมเศร้าไป คิดนักคิดหลาย...เลยแขวนคอต๋ายเหีย...นี่เตื่อตี่สองแล้วหนะ... ขอป้าละบายพ่องเด้อหนาน  อยู่บ้านกะบ่อจ่างอู้หื้อไผฟัง...หันเป๋นหนานหนะเนี่ยถึงกล้าอู้  คนอื่นกะบ่ออู้หื้อไผฟังดอก” พร้อมกับน้ำตาที่ซึมออกมาตรงขอบตา   ผมชักพูดไม่ค่อยจะออกแล้ว ฝืนพูดไปว่า “บ่อเป๋นหยังดอกครับ ผมบ่ออู้ไปไหนดอก(แต่เขียนระบายเอา) มันเป๋นก๋ำของเขาเนาะ อย่าไปกึ๊ดหยังนัก ถ้าบ่อฟื้นกะทำบุญหื้อเขาไป้ เต่าตี่เฮาจะทำได้...เหนาะ”  เธอพยักหน้า จากนั้นก็มีลูกค้าเข้ามาอีกคนพอดี เธอก็เลยขอตัวขับรถเครื่องออกจากร้านไป ขณะสตาร์ทรถก็ยังบ่นไม่พอใจน้องสะใภ้อยู่เลย...

ช่วยเขาบรรเทาทุกข์  เรากลับจะรู้สึกทุกข์ขึ้นมาเสียแล้วซี

ว่าแล้วก็ไปร้องเพลงพงษ์สิทธิ์ คำภีร์ คลายเครียดบ้างดีกว่า ชื่อเพลง ม.ให้อะไร?...http://www.youtube.com/watch?v=JXyN4ZUp-5U

ต้องขออภัย ถ้าอ่านไม่เข้าใจนะครับ.

 

 หมายเหตุ  ๑. ผมจะนำไปเขียนเป็นบันทึกก็กลัวหลายท่านจะอ่านไม่ออกและรำคาญ เขียนไว้ตรงนี้เฉพาะแฟนอนุทินพันธุ์แท้อ่านก็แล้วกันนะ

                ๒. การปฏิบัติธรรมตามลำพังคนเดียว ผลที่ได้อาจจะไม่เท่าเสียก็ได้นะครับ ท่านใดที่กำลังปฏิบัติอยู่ก็ขอบอกว่า อย่าห่างครูบาอาจารย์นะครับ ธาตุไฟอาจแตกซ่าน ดังกรณีนี้ได้

ขอบคุณทุกท่าน

ขอบคุณโกทูโนว์

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (1)

ขอบคุณทุกกำลังใจมากครับ