อนุทิน #129257

เคยไหม...

ที่รู้สึกได้ถึง

การหายใจด้วยใจ

แทบไม่ออก

...

ความเป็นจริง

ในโลกใบนี้

แลในภพนี้

เรายังคง...หายใจต่อไป

...

วอนขอฟ้า...

เห็นใจหญิงชราฅนนี้ด้วยเถิด

โปรดปลดปล่อยเธอจาก

พันธนาการของความลุ่มหลง

อันร้อยรัดหัวใจบอบช้ำ...เนิ่นนาน

...

ขอดวงตาเธอเปิดรับ

ความงามของภาพตามความเป็นจริง

ขอดวงใจเธอเปิดกว้าง

สู่ผัสสะแห่งความเบิกบานของ...รักแท้

ที่มิอาจปิดกั้น กดดัน

ด้วยรูปธรรมแลนามธรรมใด...ใด

 

แด่...คำขอของหญิงชราฅนหนึ่ง

 

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)