อนุทิน #128988

ลุ่มหลงสิ่งใดในโลกหล้า
แสวงหาสิ่งใดในโลกฝัน
ทั้งลาภยศสรรเสริญเพลินผูกพัน
ผ่านคืนวันรอประหารสะท้านทรวง


เจ้าหน้าที่เร่งรัดยากขัดเขิน
ปล่อยสัตว์เดินกัดกายน่าเป็นห่วง (ความเจ็บ)
ตัดอวัยวะเสื่อมทรุดเกินหยุดท้วง (ความแก่)
เพชฌฆาตแทงจ้วงล่วงชีวัน (ความตาย) 

กำแพงคุกสามชั้นอย่าหวั่นไหว 
สู้ด้วยไตรสิกขาสกัดกั้น
เข็นกงล้อธรรมาวุธรุดประจัญ
เพื่อห้ำหั่นก้าวล่วงบ่วงอัตตา

ธรรมทิพย์
๗ กันยายน ๒๕๕๖

http://www.dhammajak.net/board/viewtopic.php?t=11738

  • อ่านเรื่องนักโทษประหาร ของ อาจารย์แสง  จันทร์งาม  อดคิดถึงนักโทษประหารทุกคนบนโลกใบนี้ไม่ได้เพราะหลงเพลิน
    จึงประมาทมัวเมาในชีวิต
เขียน:

ความเห็น (0)