อนุทิน #128841

        คำสั่งสอนของพระพุทธศาสนา ท่านให้หัดพิจารณาดูตัวเอง อย่าไปดูคนอื่น ความจริง เราก็เป็นเช่นนั้น เพราะท่านสอนให้ดูที่ตัวเรา ไม่ให้นำจิตออกนอกกายหรือไปใส่ใจกับสิ่งอื่น ฉันย้อนกลับมาคิดดูที่ตัวฉัน ๆ เป็นแบบนั้น ฉันดูที่ตัวเองใช่ไหม? ทุกวันนี้ ฉันจึงไม่ได้มีจิต อิจฉา ริษยา คนอื่น เป็นการกระทำที่บางคนบอกว่า "ปฏิบัติยากมาก" แต่ฉันว่า "ไม่ยากหรอก" เพียงแต่ว่า "คุณยังไม่ได้เริ่มและลองปฏิบัติ"

        ฉันแปลกใจตัวฉัน ฉันเริ่มสงสัยในตัวของฉันว่า "ฉันเห็นเพื่อน ๆ เขาพูดถึงคนนั้น คนนี้ ในทางที่ไม่ดี" พอฉันได้ฟัง ฉันก็ไม่ได้ใส่ใจ ได้แต่ยิ้ม ๆ คิดในใจว่า "ทำไม เราจึงไม่เหมือนเขาหรือเอ่ยคล้อยตามเขาคนนั้น" ฉันคิดว่า "ฉันไม่ชอบมากกว่าที่จะไปพูดว่าคนอื่น ฉันชอบที่จะมีชีวิตที่เงียบ ๆ ดูตัวเอง จะให้คนอื่นมาเหมือนกับตัวเราก็คงไม่ใช่...ใช่ว่าฉันจะไม่สนใจคนอื่น แต่ฉันว่า "จิต" ฉันไม่ชอบไปว่าคนอื่นมากกว่า...สิ่งเหล่านี้ "ใช่หรือไม่" ที่ทางพระท่านว่า "ให้หัดพิจารณาตัวเอง" ดูที่ตัวเรา ถ้าทุก ๆ คนปฏิบัติ โลกก็จะมีความสุข แต่ทุกวันนี้ คนเราชอบดูคนอื่นมากกว่าตัวเอง มันจึงวุ่นวาย

        "ใช่หรือไม่ ฉันไม่รู้ ฉันรู้แต่ว่า ฉันไม่ชอบนินทา อิจฉา ริษยา คนอื่น...แต่ถ้าคนอื่นมีทุกข์เขาก็จะชอบมาหาฉัน ขอคำแนะนำ ขอคำปรึกษาฉัน" นี่คือเรื่อง "ปริศนาธรรม" สำหรับตัวฉัน ที่ฉันเกิดมาทำงานและมี "ธรรมะ" ที่อยู่ในตัวของฉัน สำหรับการทำงานกับเรื่องส่วนตัว เมื่อเข้ามาที่ทำงานก็ควรแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวให้ออก มิเช่นนั้น "จะทำงานแบบไม่มีความสุข"...ความสุขที่เกิดจากการทำงาน "Happy of Worklife"

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)