อนุทิน #128672

๓๑/๐๘/๒๕๕๖

 

อนุทิน  ๒๒.

 

คุยกับฝรั่ง

 

วันนี้เวลาประมาณบ่ายโมงครึ่ง มีฝรั่งท่านหนึ่ง ชื่อ มาร์ที (ถามเขาแล้ว) ชาวสหรัฐฯอดีตวิศวกรตอนนี้ปลดเกษียณแล้ว ที่ได้ภรรยาเป็นคนไทยน้องสาวของสามีคนข้างบ้าน  นำแฟรชไดรฝ์มาให้ปริ้นท์งาน  เป็นไฟล์ PDF ซึ่งเขาสร้างเป็นแบบเครื่องบินบังคับด้วยวิทยุ  พร้อมกันนี้เขาก็  ฝากผมซื้อโฟมอย่างดี ๓ มิล อีก ๕ แผ่น ถ้าหากว่าผมเข้าไปซื้อของในเมือง

ทำให้นึกถึงหลายวันก่อนที่ผ่านมา  เขาสั่งให้ซื้อโฟมเกรดเอ บรรทัดเหล็กยาว ๑ เมตร(ไม่แน่ใจว่าเรียกถูกหรือเปล่า) และกาวยูฮูอย่างดีสำหรับติดโฟมเครื่องบิน ๒ หลอด  ผมก็ซื้อมาให้และยังข้องใจว่า บรรทัดเหล็กนั้นฝรั่งเขาเรียกว่าอะไร  ผมก็เลยถามและเขาก็ตอบว่า “สเกล” พร้อมกับทำท่านับช่องตาม  และพูดอีกคำหนึ่งว่า “สเกล ออ รูล” คือจะเรียกว่า “สเกล” หรือเรียกว่า “รูล” ก็ได้

เขาบอกว่าไม่ใช่  “รูเลอะ” ที่มีตัวอาร์ต่อท้าย ซึ่งไทยเราแปลกันว่า “ไม้บรรทัด” นั้น ใช้ไม่ถูกต้อง

มาร์ทีบอกว่า คนไทยเราที่สอนหนังสืออยู่ในโรงเรียนทุกวันนี้สอนกันไม่ถูก พร้อมกับส่ายหัวขณะพูด และบอกว่า  คำว่า “รูเลอะ” นั้นเขาใช้ได้เฉพาะกับพระเจ้าแผ่นดิน “คิง” หรือรัฐมนตรี ผู้นำระดับประเทศ “บิ๊กบอส”เท่านั้น ไม่ใช่ใช้หมายถึง “ไม้บรรทัด”  อย่างที่สอนกัน

ผมถึงกับอึ้งและสงสัยอยู่ว่า “แล้วคนไทยเขาสอนภาษาอังกฤษกันแบบไหนนะ”  

 

เรื่องนี้ครูอาจารย์ท่านใดพอจะให้คำตอบเราได้บ้างน๊า....

เขียน:

ความเห็น (2)

พอดีคุณมะเดื่อสอนภาษาไทยจ้ะ ก็เรียก ไม้บรรทัดน่ะแหละ อิ อิ

ขอบคุณครับคุณครู อิ อิ อิ ยามเช้า