อนุทิน #128372

  • เมื่อคืนกว่าจะเลิกงานเลี้ยงเกษียณอายุคูณครูในกลุ่มสาระ ฯ กว่าจะได้นอนก็เลยเที่ยงคืนไปแล้ว
  • สะดุ้งตื่นมองนาฬิกาผิดคิดว่าตีห้าครึ่งรีบขับรถจาก "หาดเจ้าสำราญ" จังหวัดเพชรบุรีเพื่อมาเรียนครูสมาธิที่นครปฐมต่อ..
    ขับรถไปไกลนับสิบกิโลเมตร มองนาฬิกาอีกทีอ้าว ! เพิ่งจะตีห้า...ถนนว่างดีจัง  ถึงนครปฐมยังไม่เจ็ดโมงเช้า...
    "ถ้ามีศรัทธาแม้ไกลก็เหมือนใกล้  ถ้าไร้ศรัทธาแม้ใกล้ก็เหมือนไกล"
  • คิดถึงงานเมื่อคืนแล้วก็ขำไม่หาย คิดได้ยังไง "นักร้องและหางเครื่องอายุรวมกันเกือบสี่ร้อยปีทำไปได้" ใครจะเชื่อ
    ฝืนทำทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่ตัวเอง...ฮา ฮา บอกไม่ถูกว่ามันทุกข์หรือสุข "ผะอืดผะอม" มากกว่า   ชีวิตไม่ต่างอะไรกับ
    โรงละครบางบทก็จำยอมต้องเล่นแต่ทำแล้วคนดูมีความสุขก็ทำได้นะ...

                                                               ธรรมทิพย์
                                                           ๒๕ สิงหาคม ๒๕๕๖




เขียน:

ความเห็น (0)