อนุทิน #128276

ก่อนนอนวันนี้ ใจดี จะเล่านิทานหมาป่ากับลูกแกะ ให้ฟัง เป็นนิทาน ก่อนจะมีโมโห ก่อนนอน

นักแสดงประกอบด้วย...

เจ้าแกะน้อย
เดรัจฉานหมาป่า
ลุงสิงโตเจ้าป่า

 

วันหนึ่งลูกแกะน้อยกำลังเดินอย่างเพลิดเพลิน มันเดินไปเรื่อย ๆ จนมาถึงลำธารแห่งหนึ่ง

เจ้าแกะน้อย : แหม..วันนี้อากาศดีจริง ๆ เลย แอบหนีแม่มาเดินเล่น
ป่านนี้แม่คงจะตามหาแกะน้อยใหญ่แล้วหละ เดี๋ยวค่อยกลับบ้านเย็น ๆ ก็แล้วกัน แต่ตอนนี้หิวน้ำจังเลย... เจ้าแกะน้อยเดินไป บ่นพึมพัมไปกับตัวเอง.. อย่างมีความสุข แวะไปที่ลำธารน้ำใสแจ๋วเย็นฉ่ำ...

ขณะที่เจ้าแกะน้อยกำลังก้มกินน้ำอยู่นั้น...

บังเอิญมีหมาป่าตัวนึงเดินเข้ามาเจอพอดี เจ้าหมาป่านิสัยไม่ดี และมันกำลังหิวมากซะด้วยสิ พอมันเห็นลูกแกะตัวเล็ก ๆ เข้า ก็อยากจะจับลูกแกะกินเป็นอาหาร มันจึงคิดอุบาย

( เจ้าเดรัจฉานหมาป่า มันยังดีนะ ที่ไม่อุ้มฆ่า..ซะเลย หากยังคิดหาอุบายที่จะกินอย่างชอบธรรม ในแบบฉบับ ใช้การทุจริตเชิงนโยบายในด้านต่าง ๆ หรือ ใช้การเที่ยวไปในป่า โดย ใช้งบประมาณแผ่นดินในการเดินทาง ซึ่งเป็น ทัศนะ ของ เดรัจฉานหมาป่ากับทายาท )

เจ้าเดรัจฉานหมาป่า : นี่เจ้าแกะน้อยเจ้ามีความผิดมากเลยรู้หรือป่าว
เจ้าแกะน้อย : คุณหมาป่า ข้าผิดเรื่องอะไรเหรอ แกะน้อยก็กินน้ำอยู่ดี ๆ ยังไม่ได้ทำอะไรท่านเลย

เดรัจฉานหมาป่า : ก็เจ้ากินน้ำอยู่ และ ข้าก็กินน้ำอยู่ตรงนี้ เจ้าทำให้น้ำในลำธารขุ่นข้นไปหมด ข้าดื่มเข้าไปไม่ได้ ดังนั้นเจ้าต้องถูกลงโทษ

เจ้าแกะน้อย : แต่ว่าคุณหมาป่าดูดี ๆ ก่อนสิ ท่านหน่ะกินน้ำที่ต้นน้ำนะ
และอย่างงี้แกะน้อยจะทำน้ำขุ่นข้นได้ยังไง

เดรัจฉานหมาป่า : ข้าบอกว่าเจ้าผิด เจ้าก็ต้องผิด
เจ้าแกะน้อย : ฉันไม่ผิดจะให้ยอมรับผิดได้ยังไง คุณหมาป่าไม่มีเหตุผลเอาซะเลย

เจ้าหมาป่าโกรธจัด หากยังระงับจิตใจ นิดนึง แล้วต้องคิดหาอุบายอื่นอีกต่อไป ( จบ ฉากที่ ๑ )

เจ้าเดรัจฉานหมาป่า : ก้อ..เมื่อหลายปีก่อน เจ้าเป็นผู้เล่านิทานกล่าวร้ายข้าเอาไว้ ที่ช่อง ๙ อสมท. ทำให้ข้าเป็นตัวโกง ทั้งที่จริงข้าต้องเป็นอัศวินลูกที่สาม เป็นพระเอกขี่ม้าขาว สิ.. ดังนั้น เจ้าเป็นผู้มีความผิดต้องถูก ข้าลงโทษ

เจ้าแกะน้อย : ฉันจะไปกล่าวร้ายท่านได้ยังไง ฉันเพิ่งเกิดมาไม่เมื่อกี่เดือนนี้เอง
เดรัจฉานหมาป่า : งั้นคงจะเป็นพี่เจ้า มามะ มาให้ข้ากินซะดี ๆ
เจ้าแกะน้อย : คุณหมาป่าคงจำผิดแล้ว ข้าเป็นลูกคนเดียวไม่มีพี่น้อง

เดรัจฉานหมาป่า : โอ้ยข้าไม่สนใจแล้ว ตอนนี้ข้าหิวจนตาลายไปหมดแล้วเจ้าต้องตกเป็นอาหารของข้าเดี๋ยวนี้..

( จบ ฉากที่ ๒ )

ว่าแล้วเจ้าเดรัจฉานหมาป่าจอมอันธพาล ก็กระโจนใส่แกะน้อยเพื่อหมายจับกินเป็นอาหาร ขณะที่เจ้าแกะน้อยต้องวิ่งหนีและร้องเรียกแม่ลั่นป่า...

( จบ ฉากที่ ๓ )

ทันใดนั้นนั่นเอง สิงโตเจ้าป่า ผ่านมาได้เห็นเหตุการณ์ ก็จะกระโดดมาบังแกะน้อยไว้ พร้อมส่งเสียงคำราม...

สิงโตเจ้าป่า : หยุดเดี๋ยวนี้นะเจ้าหมาป่า เจ้าอย่าทำอันตรายแกะน้อยแบบไม่มีทางสู้ตัวนี้นะ... ถ้าเจ้าไม่ยอมหยุด และ หนีไปซะ ข้าสิงโตเจ้าป่า นี่แหละ จะจับเจ้าฉีกเนื้อกินซะเอง...

เจ้าเดรัจฉานหมาป่าจอมอันธพาล ได้ยินเช่นนั้น ก็ตกใจกลัวจึงวิ่งหางจุกตูดจากไป... ฝ่ายเจ้าแกะน้อยก็เอาแต่ร้องไห้ไม่หยุด...

( จบ ฉากที่ ๔ )

สิงโตเจ้าป่า : เงียบได้แล้วเจ้าหนูแกะน้อย เจ้าหมาป่ามันวิ่งหนีไปแล้ว เจ้าปลอดภัยแล้วหละ แต่ข้าไม่เคยเห็นเจ้ามาก่อน บ้านเจ้าอยู่ที่ไหนล่ะ !!

เจ้าแกะน้อย : แกะน้อยแอบหนีแม่ออกมาเดินเล่นจ้ะ ลุงสิงโต
สิงโตเจ้าป่า : นี่คือโทษที่เจ้าจะไปไหน จะทำอะไร ไม่บอกผู้ใหญ่ซะก่อน
เจ้าแกะน้อย : ต่อไปแกะน้อยจะไม่หนีไปเที่ยวอีกแล้วจ้า ขอบคุณลุงสิงโตมากเจ้าค่ะ

และแล้วสิงโตก็พาแกะน้อยไปส่งที่บ้าน

( จบ ยกที่ ๕ )

หลังจากนั้นแกะน้อย ก็ไม่เคยหนีออกไปไหนไกล ๆ อีกเลย และ หากจะทำอะไร ก็จะขออนุญาติผู้ใหญ่ทุกครั้ง

บัดนี้ แกะน้อย เติบใหญ่ เมื่อทบทวนแล้วเริ่มเข้าใจเหตุผล เดรัจฉานหมาป่า เริ่มเข้าใจเจตนาลุงสิงโต... และ นิทาน ก่อนจะมีโมโห ก่อนนอน วันนี้ ก็จะใจให้เด็ก ๆ หลับสบายและกราบพระก่อนนอน.. สาธุ

 

เขียน:

ความเห็น (0)