อนุทิน #127875

ฉันหลงทาง...เคยคิดว่า

ฉันเป็นเหมือนต้นไม้ที่ตายแล้ว

...

เช้านี้

เมื่อสองดวงตามอง

กับอีกหนึ่งดวงใจ

สัมผัสความเบิกบาน

ของหมู่ปุยเมฆ

แสงแดดอ่อน

ทาบทาใบไม้ไหว...ไหว

...

ฉันตื่นจากหลับใหลทางที่หลง

ยอดอ่อน...อ่อน

ค่อยค่อยผุดแตกออก

จากต้นไม้ข้างในฉัน

...

ต้นไม้ยังไม่ตาย

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)