อนุทิน #127746

แม่ของฉัน

       เดินหลังค้อม  ถือไม่เท้า เข้าสวน (เนื่องจากทำงานหนัก)

       เดินดูต้นไม้  ต้นนั้น ต้นนี้ ทุกวี่วัน บางวันก็ออกไปถากหญ้าในสวน (ทั้งๆที่ลูกๆไม่ให้ทำแล้ว)

       ห่วงลูกคนนั้น ห่วงลูกคนนี้ 

       มากินข้าวกันหรือยัง  มีอะไรกินบ้าง

       กลับบ้านมืดค่ำ  ก็ชะเง้อคอยหา  นั่งคอย ไม่ยอมเข้าบ้าน  จนกว่าลูกๆทุกคนจะกลับมา

       ไม่ว่าจะนานแค่ไหน  ลูกจะเป็นอย่างไร  แม่ก็ยังคอย  ยังห่วงหาอาธรเสมอ

       นี่คือธรรมชาติของแม่  สภาพธรรมตามความเป็นจริงของแม่...ลูกๆทุกคนจะช่วยกันพูด ให้กำลังใจแม่ ให้แม่คลายกังวล

                                                                                                     จันทร์ ๑๒  สิงหาคม ๒๕๕๖

 

เขียน:

ความเห็น (1)

ขอบคุณทุกๆกำลังใจค่ะ