อนุทิน #127729

ธรรมะอันประเสริฐสุดในวันแม่

วันนี้นั่งอยู่ที่ศาลา ๔ ตั้งแต่เช้า...จรดเย็นทำเช่นนี้มาสองวันแล้ว ก่อนหน้าสองวันก่อนหลวงปู่เมตตาให้ธรรมะชุดใหญ่ ได้พลังใจและได้ขบคิดพิจารณาใคร่ครวญในตนเอง ประโยคหนึ่งที่ดังก้องอยู่ในใจคือ... 

" ... ก็คงต้องปล่อยไปตามเวรกรรมของเขาเนาะกะปุ๋ม..." เสียงนี้แจ่มชัดเข้ามาในจิตวิญญาณ 

และวันนี้ข้าพเจ้าก็ได้เข้าใจถึงนัยแห่งความหมายนั้นของหลวงปู่ ...รู้สึกซาบซึ้งในความเมตตาขององค์ท่านอย่างยิ่ง

และพึ่งมาถอดรหัสในตนเองออกเมื่อเดินกลับไป-มาที่บ้านพร้อมทบทวนเรื่องราวในสองวันที่ผ่านมาพร้อมความเป็นอนิจจังของสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นและบุคคลต่างๆ ที่เข้ามากระทบชีวิตที่ดำเนินไปตามเหตุในใจของแต่ละคนตามเจตนาของธรรมหรือของกิเลสแล้วแต่ว่าเขาจะให้สิ่งใดจูงไปดำเนินไป

...
๑๒ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๕๖

เขียน:

ความเห็น (0)