อนุทิน #127558

วันนี้งานเลิกเร็ว รีบไปวัดได้เร็วแต่ก็แวะข้างทางด้วยเจอคนรักกระเม็งเข้าให้

ไปถึงวัดสิ่งที่อยากทำมากคือการสวดมนต์ภาวนาและผลบุญที่เกิดขึ้นนั้นสำหรับเด็กน้อยลูกใครก็ไม่รู้ได้จากไปแล้ว

คุณหมอช่วยเธอเต็มที่แล้ว และวัยเพียง 4 ขวบก็คงไม่แกร่งพอที่จะทนทานความเจ็บปวดได้ 

ขอดวงวิญญาณของเธอจงไปสู่ภพทีดียิ่งๆขึ้น ขอให้พ้นจากทุกข์ ขอให้มีความสุข 

พี่แก้วปลอดภัยย้ายออกจากICU ไม่ต้องให้อ๊อกซิเจนแล้วเพราะสามารถหายใจได้ด้วยตัวเอง คุณหมอเก่งมาเพียรมาดูแลคนไข้ทุกคนอย่างเป็นห่วงและเอาใส่ใจต่อญาติให้ความสำคัญกับญาติมากเพราะผู้ป่วยที่ช่วยตัวเองไม่ได้แม้พ้นขีดอันตรายแล้ว ยังต้องดูแลเอาใสใจ โดยเฉพาะญาติคนใกล้ชิดสำคัญมาก กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับการเจ็บป่วย วันนี้สัญญากับลูกสาวพี่แก้วว่าเราจะสวดโพชณัง......ให้แม่ของเธอ ในวันพรุ่งนี้ พี่แก้วแสดงอิทธิฤทธิ์ ด้วยการขยับมือให้ดู ฮามาก แถมด้วยการขยับขาซ้ายได้กว้างห่างจากจุดเดิมราวๆเกือบศอก เยี่ยมจริงๆ

แต่เมื่อให้ขยับข้างขวากับเฉยและหลับตา ลง คุณหมอกำชับไม่ให้หลับกลางวัน จึงบอกให้ลูกสาวของเธอลองเลื่อนเตียงให้ตั้งขึ้นอีก 2 องศา พี่แก้วลืมตามองเขม็งเหมือนจะสื่อว่าไม่หลับหรอกแต่เพลียแล้วก็หลับตาลง ที่แท้อายนั่นเองเพราะกำลังถ่าย ดีแล้วไม่ต้องเก็บไว้ของเสียถ่ายออกมาท้องจะได้โล่ง  ไปตามน้องพยาบาลมาช่วย ซึ่งไวมากเวรวันนี้เป็นน้องพยาบาลแตนคนสวย เธอคล่องแคล่วมาก เราจึงได้สนทนากับเธอเรื่องงานดูแลผู้ป่วยแบบประคับประคอง  ความเห็นของเราตรงกันที่ไม่ต้องรอวันที่จาก เพียงย่างก้าวเข้ามาในโรงพยาบาล งานก็เริ่มแล้ว และไม่ว่าจะเป็นคนแก่คนหนุ่มสาวหรือเด็กทารก น้องพยาบาลไมค์อีกคนที่ความเห็นตรงกัน และเราคงมีโอกาสยกทีมงานของคนที่มีความคิดอิสระ ไม่ติดกรอบนี้เข้ามาแชร์และเรียนรู้ร่วมกันกับเพื่อนๆในบ้านGOTOKNOW แน่ๆ

เขียน:

ความเห็น (0)