อนุทิน #127554

วันนี้ได้ speed ladder ที่สั่งซื้อออนไลน์มาแล้ว ตกเย็นเลยเล่นกับเจ้าต้นไม้หน้าบ้าน ไม่ได้ซื้อเพราะเป็นอุปกรณ์ออกกำลังกาย แต่มองว่าเป็นของเล่น ที่จริงทำเองก็ไม่ยาก แต่เดี๋ยวนี้เมื่อเทียบค่าอุปกรณ์และเวลาแล้วซื้อ "Made in China" ยังไงก็ถูกกว่า

พอเจ้าต้นไม้เข้าบ้านกินข้าวก็ได้ยกน้ำหนักอีกนิดหน่อยก่อนพาเจ้าต้นไม้ไปเรียน "ไทฟูโด" แต่ปรากฎว่าวันนี้โรงเรียนปิด เลยได้ไปซื้อขนมแทน

คนอื่นเอาลูกไปเรียนพิเศษวิชาต่างๆ บ้านนี้ไม่พาไปเรียนเลยสักอย่าง แต่พาไปเรียน ยิมฯ ยูโด ว่ายน้ำ และ ฯลฯ ที่ไม่เกี่ยวกับวิชาเรียน (ส่วนดนตรีนั้นพ่อสอนเอง) เพราะเชื่อว่าการพัฒนาการของเด็กต้อง holistic ไม่ใช่เป็นวิชาเป็นส่วนๆ ถ้า "ฐาน" พร้อมแล้วจะไปต่อ "ยอด" นั้นก็จะไปได้เร็ว ยิ่งไปเรียนพิเศษวิชาต่างๆ น่าจะมีผลเสียในการจำกัดมุมมองของเด็กแต่เล็กมากกว่า เด็กที่ได้มีพัฒนาการไปทั้งร่างกายพร้อมๆ กันไม่ใช่เฉพาะส่วนนั้นน่าจะมีผลดีในระยะยาวมากกว่า

งานนี้คิดไม่เหมือนคนอื่น ถ้าไม่คิดถูกก็คิดผิด แต่ถ้าคิดผิดเจ้าต้นไม้ก็ยังได้มีร่างกายที่แข็งแรงแต่เล็กติดตัว ก็ไม่ได้เสียหลายซะทีเดียว

เขียน:

ความเห็น (4)

...ถ้า "ฐาน" พร้อมแล้วจะไปต่อ "ยอด" นั้นก็จะไปได้เร็ว... Are we talking about ฐาน ของเด็ก or environment to grow on? I learned from growing plants that good strong seedlings can die in bad holes they are put. These days I spent more time improving environment rather than trees ;-)

Improving educational environment in Thailand is beyond my abilities. In fact, I've tried and even got some awards from doing so. They're all mostly useless now. That's one of my important life lessons I've learned so far.

These days, I would rather do what I can do, i.e., spending time with my son.

We all do what we can do, give what we can give, recieve what we need... But opportunities to do "things larger than life" arise, we should drop our armour and swim with surging waves.

Well, let's come back to Thailand, then. There are so many larger-than-life opportunities to do. Indeed, there are too many, too much too many...

I've seen many Thai people who come back from abroad with high hope to make a difference in Thailand. Most of them leave with regrets. Some of them stay but change their "mode" from doers to tallkers with bitter tones (not much different from anyone here.)

So, the door is still wide open for brave minds who want to pursue big goals. :-)

For me, I'm a small person who makes a small difference. I guess that fits me well, and I'm ok with it.