อนุทิน #127491

ทำไมจิตใจมันร้อน จิตใจไม่สงบ...? เพราะเราทุก ๆ คนน่ะมีความเห็นแก่ตัว  มีอัตตาตัวตนมาก ทำอะไรก็เอาตัวเองเป็นใหญ่ เอาตัวเองเป็นที่ตั้ง ไม่คำนึงถึงความรู้สึกนึกคิดของคนอื่น สัตว์อื่น

พระพุทธเจ้าท่านสอนเราให้มีเมตตามาก ๆ ให้ใจเย็น ๆ ให้สงสารคนอื่น ให้เมตตาคนอื่น โดยเฉพาะคนที่อยู่ใกล้เรา คนที่อยู่ในครอบครัวของเรา ถ้าจิตใจของเรามีความโกรธ  มีความขัดเคือง มีความไม่พอใจ จิตใจของเรานี้มันเผาทั้งตัวเราและมันเผาทั้งครอบครัวของเราตลอดลูกน้องพ้องบริวาร บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเราเค้ามองดูหน้าดูตาแล้วเค้าก็ไม่มีความสุข

คนเราทุก ๆ คนในชีวิตประจำวันมันมีสิ่งที่เราชอบแล้วก็เราไม่ชอบ ส่วนใหญ่มันก็มีแต่สิ่งที่เราไม่ชอบ แม้แต่ร่างกายของเรามันก็ไม่ได้ตามใจ ธุรกิจหน้าที่การงานของเรามันก็ไม่ได้ตามใจ เพื่อนฝูงบริวารลูกน้องมันก็ไม่ได้ตามใจ

พระพุทธเจ้าท่านให้เราคิดดี ๆ นะ สิ่งที่ไม่ได้ตามใจ ไม่ได้ตามปรารถนานี่แหละ  เป็นโอกาสเป็นเวลาที่จะได้ฝึกจิตใจของเราให้ใจสงบ ใจเย็น เราจะได้เจริญเมตตาเยอะ ๆ มาก ๆ ถ้าเรามีความเมตตามาก ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นไม่ได้ตามใจเรา เราก็จะได้ไม่โกรธ  ไม่โมโห  ไม่ทิฏฐิมานะมาก เจ้าอารมณ์ ถ้าเราจะเอาแต่สิ่งที่เราชอบ สิ่งที่ไม่ชอบเราจะเอาไปไว้ที่ไหน เราจะเอาแต่สิ่งที่ดี สิ่งที่ไม่ดีเราจะเอาไปไว้ที่ไหน เพราะสิ่งเหล่านี้มันเป็นธรรมะ  เป็นธรรมชาติมีอยู่ในโลกในชีวิตประจำวัน สิ่งต่าง ๆ ที่เราว่ามันมีปัญหานั้น พระพุทธเจ้าท่านให้เราดูตัวเองให้ดี ๆ นะ มันเป็นจิตใจของเราที่มันมีอัตตาตัวตนต่าง ๆ ให้ทุกท่านทุกคนถือโอกาสถือเวลาว่าสิ่งเหล่านี้แหละ มันเอาความดีเอาบารมีมาให้เรา มาให้ประพฤติปฏิบัติ ถ้าไม่มีสิ่งเหล่านี้เราจะเอาอะไรมาประพฤติปฏิบัติ


เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)