อนุทิน #126859

....วิริยะพละ....

วิริยะนี้หนาน่าฉงน
หลายคนยลย้อนใจกระไรนี่
วิริยะหากมาปัญญามี
เพียรพอดีมีพลังและวังชา

เพียรพากรู้ดูเห็นเป็นสักขี
เพียรสักทีแม้ทำไปยังไร้ค่า
เพียรดูเถิดเพียรทำดูสักครา
ภายภาคหน้าอาจเกิดผลคนเหลียวมอง

วิริยะอุตสาหะมานะเถิด
สิ่งประเสริฐอยู่ที่ใจอย่าให้หมอง
ใช้สติเพียรสร้างทางประคอง
ใช้มุมมองเปิดปัญญาหาใจดล

หากทำดีแล้วท้อขอจงคิด
อย่าหลงผิดคิดไปว่าไรผล
ไม่ว่าสิ่งใดๆไม่เกินคน
ลองดูเถิดจะเกิดผลยลดูเอย

พุทธองค์ทรงเพียรเป็นร้อยกัป
แล้วเรานับประสาช่างน่าขัน
ลองเพียงทีสองทีแล้วเลิกกัน
ผลจึงพลันผลุบหายดายอาดูร

วิริยะลองดูเถิดประเสริฐยิ่ง
จริงไม่จริงอย่างไรจะไม่สูญ
มีแต่สิ่งที่เพียรทำจะพอกพูน
ให้เกิดกูลเกื้อกันพันทวี

ไม่สำเร็จในครานี้มีคราวหน้า
ไม่สำเร็จก็มีค่าที่สุขี
จงศรัทธาในสิ่งที่เรามี
แล้วจะเสร็จสมฤดีที่หมายปอง

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (5)

เขียนบทกลอนสอนตนเก่งกาจครับ ... นำเสนอสร้าง "บล็อก" ใหม่ แล้วนำกลอนนี้เขียนลงไปเป็น "บันทึก" จะเจ๋งมาก ๆ ครับ คุณครู ;)...

ตามมาอ่านบทกลอนอันไพเราะและมีความหมายดีมากนะคะ

ขอขอบคุณความคิดเห็น ณ ที่นี้
ทำให้มีกำลังใจให้หมายมั่น
ว่าพี่น้องคงอยู่ดูแลกัน
ช่วยให้ฉันไม่เหงาใจในบล๊อกเอย 

อิๆๆๆๆ
ป.ล. ส่วนความเห็นของคุณWasawat Deemarnนั้นขอเปลี่ยนเป็นลงกลอนในบันทึกและเขียนอนุทินเกี่ยวกับชีวิตและโรงเรียนได้ไหมคะ ครั้นจะทำสองบล๊อกคงไม่ไหว บางครั้งเวลาไม่เอื้อมีงานพิเศษๆเข้ามาอยู่เรื่อยค่ะกลัวบล๊อกร้าง ทำบล๊อกเดียวแต่ทำตลอดน่าจะดีกว่านะคะ (กลัวต้องให้พี่ๆน้องๆไปกวาดหยากไย่ในบล๊อกของหนู)  ^____^"