อนุทิน #126672

น้องลัด น่ารักจัง ใจยิ่งสู้

ฉันอดสูใจตัวเองเป็นหนักหนา

น้องสู้ได้ใจเกินร้อยเกินอัตรา

ฉันสู้ได้ตามน้อง  น้อยเต็มที

ยังยิ้มสู้ปลอบขวัญคนมาเยี่ยม

ยังเปล่งเสียงเจื้อยแจ๋วสำเนียงหวาน

ยังปลอบขวัญพี่ใหญ่ พี่หน่อยมา

คนเยี่ยมขวัญใครปลอบใครฉันยังงง

เสียงสวดมนต์เย็นย่ำกังวานแล้ว

 น้องลัดแว่วบอกทุกพี่เชิญฟังหนอ

แล้วหลับตาลงพลันมิรั้งวอน

สวดมนต์วอนไหว้พระเย็นฉ่ำอุรา

ไปเยี่ยมน้องลัด วันนี้สดชื่น อธิบายรายละเอียดทุกอย่างว่าตัวเองเป็นอย่างไร ไม่โทษใคร 

ทำใจยอมรับได้และอนุโมทนาที่รอดมาได้ ตั้งใจมั่นหากพูดไม่ได้ จะเขียน 

หากมือเขียนไม่ได้จะใช้ปากจับปากการแล้วขีดเขียน วอนผู้คนเร่งทำความดี

นี่ยอดคนของรพ.สมุทรสาครทีเดียว

เมื่อวานพาน้องตั้งสติระลึกรู้ลมหายใจของตนเอง พลิกมือก็ให้รู้สึกตัว ยกมือก็ให้รู้สึกตัว 

ให้รู้สึกรับรู้ลมหายใจของเราเอง น้องทำได้ดีมากๆค่อยๆทำแม้ว่าการควบคุมร่างกายจะทดถอยลง 

แต่น้องได้พยายามแล้ว พาน้องทำท่าละ 3 ครั้งพอ เดี๋ยวจะเหนื่อยเกินไป วันนี้ไม่ได้ไปเยี่ยมใครเลย

เพราะมีอาการมึนเวียนหัวบ่อย พรุ่งนี้จะดีขึ้น นอนเพิ่มอีกหน่อย ที่ดีมากๆคือได้มีเวลาเรียนรู้จากกัลยาณมิตรg2k

ขอบคุณมากๆค่ะ

เขียน:

ความเห็น (0)