อนุทิน #126660

เตียงนี้ใครไม่รู้เหลือบตาอ้อน

เตียงนั้นวอนช่วยทีขมีขมัน

เตียงก่อนนั้นร้องบอกไม่จีรัง

เตียงนี้ยังหายใจระรินทรวง


โน่นก็เจ็บเจ็บก็ผ่าแก้ให้หาย

นี่ก็สายรุงรังโยงได้ที่

โน่นไกลตาแต่ผูกโยงพ้นปฐพี

นั่นไม่มีญาติมา หาสักวัน

 

คนนี้มาตีสนิทกระมิดกระมี๊

แล้วสะกิดบอกว่าหนูตั้งท้อง

เอาอีกแล้วเกิดเจ็บเป็นอาทร

ไม่สังวรเกิดผิดที่ผิดเวลา


ครูนะครูใจร้ายไม่หาเหตุ 

ได้แต่เสกคำอุจจาดกรอกใส่หู

เสียไปแล้วพลาดไปแล้วไม่อาจคืน

ที่ยังยืนอยู่นิ่งใช่เพียงเธอ

เจ้าตัวน้อยฟังเสียงครูบ่นว่าแม่

มันกระแด่วกระเดือก เสือกกระสน

แม่มันไหนจะไหวจะทานทน

แหวะอ๊วกล้นพ้นตัวสู่ครู..ตัวดี

555

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)