อนุทิน 126659 - krutoiting

  ติดต่อ

"ตะวันลาลับดับแสงสิ้น ให้ถวิลอุราแอบใจหาย
เสียงหัวใจร่ำร้องซ้องก้องพื้นทราย แล้วกระจายพุ่งสู่ท้องนภา
วันเวลาผันไปไม่เวียนกลับ หากความคิดตลบกลับไปหลายหน
บนเส้นทางจิตอาสากล้าผจญ บ่มืดมนดับไปเช่นตะวัน"

เพราะบทความนี้ได้ถึงตาน้องสาวผู้อยู่แดนไกล

เธอจึงอยากหวลกลับมาหาถิ่นเกิด

ก็เพียงหวังสร้างขวัญเพื่อนมิตรจิต

ก็เพียงให้มวลมิตรคิดสุขสันต์

โลกใบนี้เป็นเพียงละครนำ

หากถลำใจลึกก็ทรุดโทรม

งานที่ทำทำด้วยใจใส่ความรัก

มิพำนักแหล่งใดเป็นแม่นมั่น 

ไม่ยึดติดสิ่งใดแม้แสนพัน

เพียงได้ทำก็บรรเจิดบนโลกใจ

ให้ได้ใช้ชีวิตได้คุ้มค่า 

ที่ให้เกิดมาเพียรเรียนหนักหนา

ท้ายที่สุดหยุดนิ่งสิ้นชีวา

เหลือคุณค่าก็เพียงคนทำงาน

จะสู้ฟันกัดขยาดให้แหลกสิ้น 

คงไม่ทิ้งความมานะเพิ่มพูนผล

ถึงคราวละ ละให้สิ้นกิเลสพ้น

ถึงต้องจนทุกข์ยากหากใจยัง

"เออหนอเป็นไปได้แฮะ"



  เขียน:  

ความเห็น (0)