อนุทิน #126552

นั่งสะสางงานที่คั่งค้าง จากภารกิจที่จำต้องไปตามคำสั่งผู้บังคับบัญชา..ได้หลายงาน..

สมาธิกับการทำงาน..มีอิทธิพลมาก..บางครั้งอยากทำงานให้ออกมาดี..แต่ติดที่คนหมู่มากก็ทำงานไม่ได้..งานบางงานต้องการคนหมู่มาก งานบางงานต้องการคนหมุ่น้อย งานบางงานคนมากเกินความจำเป็น สิ้นเปลืองทรัพยากรโดยไม่จำเป็น..

หลายๆครั้งที่เหลียวมองรอบตัว และถามตัวเองว่า..

วันนี้..เราทำงานคุ้มกับภาษีของประชาชน..หรือยัง ?

หลายๆครั้งที่บอกตัวเองว่า..เราเริ่มทำงานไม่คุ้มกับหยาดเหงื่อแรงงานประชาชนตาดำๆแล้วกระมัง.

.นั่น..ทำให้เราต้องรีบลุกขึ้นสลัดความคิดขี้เกียจออกจากสมองอันน้อยนิด..ทำไปเถิดนะ..มีคนอีกมากมาย..อยากมานั่งทำงานแบบนี้..แต่เขาไม่มีโอกาส..ดังนั้นเมื่อมีโอกาส จงทำงานให้เต็มที่ เต็มความสามารถ เรื่องอื่นๆคือผลพลอยได้จากการทำงาน..อย่าไปคิดอะไรมากเลยนะ..ทำเต็มที่แล้วผลของมันจะเป็นอย่างไรก้ช่างเหอะ..ขอให้ผลประโยชน์นั้นตกแก่เด็ก ชาวบ้านและ สังคมเถิด..

เชื่อเถอะ..ทำดี ได้ดี..ส่วนผลของความดี..อาจตามมาช้ากว่าคนอื่น..นั่นเพราะ..เราสะสมมาน้อยนั่นเอง..ฮ่าๆๆ..

คิดแบบนี้..แล้วสบายใจจัง..นั่งมองคนที่เงินเดือนตั้งมากมาย..ทำงานน้อยกว่า..คนขายแรงซะอีก

.อนิจจา..ประเทศไทย..อ้าว..ไหงไปโน่นนะ..55555+ ...

เขียน:

ความเห็น (0)