อนุทิน #126201

  • จิตใจฉันขุ่นมัวแต่เช้าเพราะเด็กชั้น ม.๖ ที่ฉันเป็นครูที่ปรึกษาถามคำถามที่่ทำให้ฉันคาดไม่ถึง
    " แม่หนูถามว่าทำไมต้องซักรองเท้าให้สะอาด... อาจารย์ไม่่ใช่ครูพลศึกษาไปยุ่งกับรองเท้านักเรียนทำไม ? แล้วทีนักศึกษาฝึกสอนรองเท้าเขาก็สกปรก รองเท้าอาจารย์....ก็สกปรกก็ไม่เห็นเป็นอะไร ?
  • ตกเย็นโทรศัพท์ไปพูดคุยกับแม่เด็กเพื่อสอบถามความจริง จึงรู้ว่าแม่ซักรีดเสื้อผ้า ซักรองเท้าให้ตลอด ช่วงหลังแม่ยุ่งกับงานจึงไม่มีเวลาซักรองเท้าให้ และลูกใช้ชื่อแม่แอบอ้างโดยแม่ไม่ทราบมาก่อน แถมอยู่บ้านก็เถียงพ่อแม่จนเสียนิสัยกลายเป็นเด็กที่ครูต่างรังเกียจ
  • ฉันควรจะปล่อยเด็กคนนี้ให้เป็นอาหารของเต่าปลา....หรือจะยอมเสียเวลากล่อมเกลาจิตใจที่หยาบกระด้างเพราะขาดการขัดเกลาจากครอบครัวซึ่งเป็นเรื่องยากเย็นที่จะแก้นิสัยสันดานดีหนอ....
  • นี่กระมัง "กว่าจะถึงอนุบาลก็สายเสียแล้ว"

    ธรรมทิพย์
    ๘ กรกฎาคม ๒๕๕๖

เขียน:

ความเห็น (2)

ต้องเป็นคุณครูกระดาษทรายต่อไปค่ะ

ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้ค่ะ คุณนกทะเล